Lor musika taldeak orain dela gutxi grabatu du azken diskoa. Rock Terapia du izena, eta aurkeztuko da maiatzaren 7an. Horrekin batera, bideo bat ere grabatu du taldeak Elorrion bertan, Lor Elorriokoa baita, eta Youtuben dago ikusgai.
Abeslaria Lander Irazola da; baxua, Kimetz Blanco, eta bateria, Ramiro Unzeta. Atxeh Independent Records etxeak ekoitzi die diskoa. Zorterik onena, mutilak!
Hogeita bi urte nituen, Franco noiz desagertuko bizi ginen, eta tunela beti bezain beltz zegoela, bat-batean, jakin genuen Portugalen Armadako ofizial gazteek diktadura eraitsi zutela… tiro bakar bat bota barik. Krabelinen iraultza izan zen.
Gauero Paris eta Londres irratiak entzuten genituen, gehiago jakin guran. Triunfo eta Cuadernos para el diálogo ere irakurtzen genituen. Orduan izan genuen Jose Afonso abeslariaren berri, eta orduan entzun genuen, behin eta berriro, iraultzaren ereserkia izango zena: Grandola Vila Morena.
Herenegun, apirilaren 25ean, hogeita hamabost urte bete ziren iraultza hartatik. Asteburu honetan, hainbat aldiz entzun dut. Oraindik ere, ederra begitatzen zait.
2004an Philip Meyer kazetari eta idazleak argitaratu zuen The Vanishing Newspaper liburua, eta bertan esaten du gaur egungo joerak segituz gero, AEBetan 2040an argitaratuko dela azken egunkaria. Egia ote? Eta gure inguruetan?
Atzo lagun batekin hitz egiten ari nintzela —laster abiatuko baita ekimen zail batean— aipatu nion aspaldi Oihenarteri irakurritako esaera zaharra: “ausarki akometatzea da erdi garaitzea” (Atsotitzak eta neurtitzak, 92. or.). Esan nahi nion ausardiaz erasotzea dela erdi irabaztea, animoa emateko modu bat.
Behin etxean, Euskal Hiztegian begiratu nuen, eta aurkitu nuen esaeraren aldaera bat, baina Sebero Altubek esango lukeen moduan: “ausarki erasotzea erdi garaitzea DA”. Nik, nahiago Oihenarteren moldea.
Atzo Twitter zelan erabili erakutsi nien ikasleei, Web 2.0 ikasgaiaren barruan. Hogeita hamar ikastetatik, batek bakarrik zuen Twitter kontu bat, baina orain astebete egina. Denek ezin izan zuten kontua sortu —batzuetan, IP bera erabiltzeak arazoak sortzen dizkigu zenbait eragiketa egiterakoan—, baina uste dut interesez hartu zutela aplikazioa. TinyURL ere azaldu nien, inork ez baitzuen horren berri. Goiko aurkezpen hau erabili nuen gaia lantzeko.
Atzo Googlek hainbat aplikazio berri plazaratu zituen, tartean Similar images. Horren arabera, aukeratzerakoan argazki bat, baldin badauka argazkiaren azpian lotura bat “similar images” dioena, egin klik hor eta Googlek bilatuko dizkizu milaka argazki oso antzekoak, zuk nahi duzuna aukeratu arte.
Proba egin dut, eta oso ondo dabil:
Gero eta indar handiago hartzen ari da hodei informatikoa, zerbitzu informatiko multzo hori zeina eskaintzen baizaigu ez ordenagailuetan, baizik eta sarean. Google, Amazon, Salesforce.com, Sun, Microsoft… ari dira horrelako zerbitzuak eskaintzen. Baina non hartzen dute ostatu zerbitzari horiek? (Argazkia: Toshihiko Katsuda)
Nicholas Carr idazleak zerbitzaritegi horietako bat erakutsi du bere blogean (ingelesez server farms esaten diete), The Dalles herrian dagoena, Oregon estatuan, AEBetan. Googlek eraikitako lehena da, zaharrena beraz, Columbia ibaiaren ondoan, eta handik jasotako argindarra erabiltzen du zerbitzaritegia elikatzeko. Carr-ek kalkulatzen du horietako batean 150.000 zerbitzari egongo direla, elkarren artean lotuta, eta lanean. Hainbeste zerbitzarik eragindako berotasuna hozteko, berriz, Googlek hoztorreak erabiltzen ditu, argazkian ikusten diren modukoak.
Bestalde, Googlek berak bideo bat erakutsi du zelakoa den zerbitzaritegi horietako bat barrutik. Gmail edo Google Calendar erabiltzen duzunean, pentsatu han erabilitako datuak beharbada zerbitzaritegi erraldoi horietako batean egongo direla gordeta.
Microsoft ere bai
Microsoftek ere ikusgai utzi du bere zerbitzaritegi horietako bat, berriagoa Googlek erakutsi duena baino. Hura bezala, ordea, horrek ere urtegi hidroelektriko bat du ondoan —gunea argindarrez hornitzeko— eta hoztorreak erabiltzen ditu —zerbitzariak hozteko.
Blog honek badu atal bat eskuineko zutabean, Nor naizen, eta hor idatzita nuen biografia labur bat. Egun hauetan osatu egin dut horko informazioa, irakurleak argibide gehiago izan dezan nork idazten duen blog hau.
Atzo Eskoriatza-Luku autobide zati berria probatu genuen lehen aldiz —erosoa eta ikusgarria—, Gasteizera joan ginen-eta, film bat ikustera: La sombra del poder, thriller bat kazetariak dituena protagonista. Atzealdean, Washington, AEBetako gobernuaren asmoa segurtasuna pribatizatzako, bi hilketa, kongresista bat, maitasunezko triangelu bat, eta egunkari handi bat, gainbeheran. Entretenigarria egin zitzaidan, nahiz eta bihurriegia ere iruditu zenbaitetan.
Filmak indartu egiten du aurreiritzia, hortik zehar dabilena, zeinaren arabera, blogariek arinkeriak idazten baitituzte. Aitzitik, paperean dabiltzanak, profesionalismoaren eta sakontasunaren paradigma dira. Une batean, gainera, blogariak berak aitortu egiten du esku artean duten informazioa inportanteegia dela, eta hobe paperean ateratzea. Enpin.
Aspaldi ikusia nuen bideo hau, baina gero denbora luzea egin nuen berau ezin aukiturik. Seguruenik ikusita izango duzue, baina hona ekarri dut, beti egin didalako grazia, oso ondo islatzen ditue-eta gure hasierako beldurrak ordenagailuarekin.
