Malo-malo

Egun hauetan jakin dut euskaraz bi modu ditugula deskribatzeko zelako bizkortasunez erortzen den elurra:

  • Mara-mara. Elurra bizkor erortzen denean.
  • Malo-malo. Elurra poliki erortzen denean.

Bernardo Atxagaren azken liburuan duzue horren berri, Lekuak izenekoan, 184. orrialdean. Gozatu elurraz.

Kategoria: Sailkatugabeak Etiketak , , . Gorde lotura.

5 Responses to Malo-malo

  1. arantzabal egilea: Iban Arantzabal

    Nik aittari entzunda jakin neban zurdia zer dan. Eta hara! gaur Diaz de Tuestak etara dau erretratu polit bat. Jantzi txapel haundi-haundi bat e?

  2. egilea: Iñaki

    Hara! Ba nik ere zerbait ikasi dut gaur. Izan ere, ez nekien “mara-mara”k elurra bizkor erortzen dela adierazten zuenik. Are gehiago: “poliki-poliki”ren sinonimotzat nuen nik “mara-mara”. Zer dio, zehatz-mehatz, Atxagak bere liburuan?

  3. egilea: KepaDi

    Hona hemen aro-hitz-biltzailea!
    Nire datuen arabera, “malo”-k eta “maluta”-k gauza bera adierazten dute segun eta hizkera. Bestalde, ez neukan jasota “malo-malo” elurra geldi-geldi egiten duela adierazteko. Oso interesgarria.

  4. egilea: Luistxo

    Ez dut Atxagaren liburua esku artean, baina hark nondik ateratzen du desberdintasun linguistiko horrena? Nik, ezer jakin barik, sinonimotzat jotzen ditut.

  5. egilea: Joxe Aranzabal

    Aupa, Luistxo eta konpainia! Atxagak ez du argibiderik ematen nondik ateratzen duen desberdintasun hori. Eta azalpen gehiagorik ere ez du ematen. Nik goiko testuan aipatutakoa baino ez du esaten.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude