Quantcast

Greba orokorrarekin bueltaka

Greben kontzeptua, gaur egungo planteamendua, egokia den ala ez, askotan izan dut buruan. Gogoan dut ikastola eta unibertsitate garaietan zein zen greba egitearen arrazoia eta ondorioa, kasu gehienetan, esango nuke. Izan ere, baziren batzuk arrazoia bera txiste moduan hartzen zutenak, gutxiengoak. Baina gehiengoa zen greba egin eta kafetegira joan edota atzeratutako lanak egiteko aprobetxatzen zutenak. Neure buruari harriak botatzen nabil, ni ere inkoherente xamarra izan nintzen-eta.

Hala ere, inkoherentziak inkoherentzia, jendartearen dinamika orokorra dela esango nuke. Baina zeintzuk dira benetako arrazoiak? Askotan mugatzen gara “gainbehera soziala” aldarrikatzera, “balore eza”, eta halakoak. Bai, hori ere ezaugarrietako bat da. Eta faktore eragile garrantzitsua da. Baina, bestalde, ez al da egia jendarteak greba egiteko arrazoia ez duela bere sentitzen? … um… Arrazoia beharbada bai, baina bere borroka ez dela pentsa dezake… Ez dakit, edo borrokarako moduek desilusionatu egingo du jendartea. Edo beste batzuren esku uzten du.

Hasi nintzen, orain dela urtebete inguru, Joseba Azkarragaren liburu bat irakurtzen (unibertsitateko irakaslea, ez politikaria), azkena dela uste dut (bukatu? ez, flojo xamar nabil irakurketa munduan…). Bertan borroka sozialak instituzionalizatu egin direla aipatzen zuen, baita argudiatu ere. Urruti gelditzen zaizkit bere arrazoitzeak, memoriako leku urrun baten gordeta, baina gogoratzen dut  homosexualen eskubideak aipatzen zituela. Nolabait, ezkontzerako orduan dituzten eskubide berberak bere egin ondoren, jendarteak borrokarako arrazoiak atzean gelditu direla uste du. Eta listo. Normalizazioan dagoen hutsunea aintzakotzat hartu gabe. Eta horrela, hainbat alderdi eta arlotan.

Egungo problematika, aldiz, instituzionalizatutako eskubideen ukatze gisa deskriba genezake. Hau da, langile eta biztanle  gisa lortu ditugun eskubideak instituzionalizatzearen ondorioz, eta bankuen hegemonia eta gidaritzaren eraginez, eskubideak galtzen ari gara. Eta badirudi ez diola inori axola.

Ez dakit zein den iraultzari hasiera emateko bidea, baina topatu egin behar dugulakoan dago. Borroka literalean oinarritutako iraultza, edota iraultza isila. Baina iraultza, edonola ere. Izan liteke komunitate kooperatibo eta autoeratuak sortu eta bultzatzea, hori delako nire lanerako esparrua, nire “bizilekua”, baina bide bat liteke.

Egungo lan erreformak eta eskubideen murrizketak

Badirudi bagabiltzala konturatzen pasa den urtean egindako lan erreformek ez zutela helburu lanpostuak haztea. Eta ez da hori lortu, jakina.

Epe motzera ezin dituztela emaitza oparoak lortu, hori ere egia izan liteke. Hala ere, badira ikertzaileek 90. hamarkadako krisian argitaratutako zenbait artikulu, non hartutako erabakiak guztiz okerrak direla (okerrak baino, alferrikakoak) enplegua sortzeko.

Hona hemen gaur irakurritako artikuluaren zati bat (Fina, 1995*):

“La conclusión más importante de este análisis es que, si se aplican las medidas adecuadas, el problema del paro en Europa tiene solución y tiene, además, una solución que no pasa necesariamente por la degradación de las condiciones de trabajo o por el desmantelamiento de unas instituciones sobre las que, en buena medida, se ha basado la prosperidad europea de la posguerra.”

Eta ez da gauza bera dioen artikulu bakarra…

* Fina, Lluis (1995), “El problema del paro en Europa: causas y remedios”, Ekonomiaz, 31-32: 12-45

Kooperatibismoa sustatzen eta sarea josten

Maiatzaren 28an Demokrazia Ekonomiaren II. Topaketa ospatu zen, Arrasateko Kulturaten. Jardunaldi aberasgarri eta interesgarria izateaz gain, ekimen berezi baten hasierako puntua izan zen, bertan bildu ginenon arduretako batzuk bideratzeko tresna. Tresna interesgarri eta erabilgarria bihur daitekeena.

Azaleratutako ardurak bideratzeko honako helburuak aurrera eramatea interesgarria dela kontsideratu dugu, epe ertain eta luzera begira:

  • Kooperatibismoaren eta ekonomia sozialaren inguruan sortuta dauden elkarte eta ekimenen inguruko informazioa zabaldu, beraien arteko erlazioak sortuz edo estutuz.
  • Kooperatibismoaren inguruko ezagutza bultzatu, informazio iturriak bilduz eta elkarbanatuz.
  • Kooperatibismoaren ingurunean lanean ari diren pertsonak eta erakundeak zein bestelako eragileak bildu eta elkartu, lankidetza bultzatuz.
  • Egon litezkeen gabeziak detektatu eta gabezia horiek betetzera datozen proiektu/zerbitzuak sortu eta bultzatzeko ateak ireki.

Helburuok bete nahian, lehenik eta behin demokrazia ekonomikoarekin, kooperatibismoarekin etab. harremana izan ditzaketen proiektu, zerbitzu eta informazioak biltzea da gure asmoa.

Eta, horretarako, profil ezberdinetako lagunen kolaborazioa bultzatu nahi dugu, eta, pertsonalki, zuen ezagutzatik abiatuta kolaborazioa eskatu nahi dizuet. Izan ere, badakit zuek erakunde, ikerketak, ekimenak eta bestelako taldeak ezagutzen dituzuela (Forokoop, ALE, Mondragon Korporazioa, CIRIEC, CEPES, Elkar-Lan…), guztiak kooperatibismoaren eta ekonomia sozialaren inguruan dihardutenak.

Zein den zuei eskatzen dizuedan kolaborazioa? Ba ezagutzen dituzuen erakunde, talde, blog, ekimen, ikerketa, unibertsitate, federazio, elkarte, kooperatiba eta bestelako esperientzien erreferentziak bidaltzea edota blog honetan txertatzea.

Zer zehazki:

  • Webgunearen/blogaren izena
  • Helbidea
  • Lanerako esparrua edo helburuaren deskribapen laburra

Horrez gain, ekimen berri honen zabalkundean zuen laguntza ematea, interesa izan dezaketenei mezua hau helaraziz.

Jakin badakit lanpetuta zabiltzatela, baina epe luze-ertainera begira etekin nabarmenak aterako ditugu: kooperatibismoaren zabalkundean, ekonomia sozialaren sustapenean, informazio iturrien bateratzean eta erakunde/pertsonen arteko kolaborazioan. Egungo gizartean sareek ikaragarrizko garrantzia baitute.

la clase capitalista contra el comunismo

otra vez más, debo recoger las palabras de Schweickart. Impresionante.

” En mucho mayor grado que cualquier otra ideología, el comunismo cuestiona el derecho de los ricos a los privilegios que disfrutan. Todas las personas ricas saben que semejante retórica es peligrosa y que las enormes desigualdades del capitalismo parecen injustas y pueden ser explotadas demagógicamente. Por eso es de la máxima prioridad mantener a raya esa amenaza. Es perfectamente razonable que la clase capitalista trate al comunismo como un virus que debe ser combatido, puesto en cuarentena, saboteado y eliminado en la medida de lo posible, porque resulta ciertamente peligroso para los intereses del capital, no sólo como idea, sino más aún como experimento social plasmado con éxito.”

“Beste balore batzuetan oinarritutako gizarterantz joan nahi dugu”: BAGARA proiektuaren AURKEZPENA

Entzungo zenuten, baina gaurkoan Bagara prozesuaren aurkezpena izango dugu Arrasateko Amaia Antzokian, arratsaldeko 18:30ean.

Prozesuari buruzko bideo bat eta artikulu pare bat txertatuko ditut mezu honetan.

Ondo izan!

https://web.archive.org/web/20130919065350/http://goiena.net/bideoak/destakatuak/bagara-plana-aurkeztu-dute-1go-zatia

http://goiena.net/debagoiena/albisteak/bagara-prozesua-aurkeztuko-dute-martxoaren-11n

http://www.mondraberri.com/mondraberri/contenidos.item.action?id=7498233&menuId=7109426&onlypath=true

loading