Etiketa honen artxiboa: psikologia

Sei kilometroa

Bakardadea


Hori da maratoi bat prestatzerakoan ematen duen sentsazioa baina ordutik gorako entrenamenduetan hainbeste gauza pentsatzen dira…


Hasteko proiektu hau hasieratik beste bi pertsonekin egin behar nuen eta horrela entrenamendu luzeetan konpainia ederrean joango nintzen baina bi pertsona horiek ez zuten nahi izan proiektu honetan hasi. Beste helburu batzuk zuten eta nik erabaki hori guztiz errespetatu nuen, gainera beraien animoak jasotzen ditudala esan beharra daukat. Beraiek gabe korrikalari bezala eta pertsona bezala desberdina izango nintzateke. Horietako bat azken aldi honetan lesionatu antzean ari da eta euskal blogosferako txoko txiki honetatik nire animo guztiak lehen baitleheen errekupera dadin: Animo Aingeru!!! Bigarren pertsona badakit Behobia egingo duela. Espero inoiz baino hobeto egin dezala. Suerte Ruben Behobia-Donostian herri lasterketan!!!


Beste alde batetik ez nago bakarrik. Askotan bai bakarrik entrenatzen dudala. Orduak iragatzen ditut bakartasunean baina inoiz baino talde handiagoa daukat inguruan. Alde batetik familia daukat. Gurasoak, arreba, koinatua, iloba… guztiak laguntza morala ematen didate. Amak inoiz baino gehiago zaintzen nau, asko argaldu baitut azkenengo hilabete eta erdian eta jaten ematen dit sendo gainera. Gero korrikako taldea dago. Inor ez animatu arren maratoia egitera beraiek ere korrika egiten dute eta entrenamendu batean edo bestean nirekin joaten dira korrika egitera. Unibertsitateko eta herriko lagunak. Beti galdetzen didate nola nagoen eta horrek poztu egiten dit.

Izen asko dira aipatzearren baina hemen doaz batzuk: Cayetano, Luisa, Alaia, Joxemi, Mario, Saioa L., Saioa F., Javi, Ruben, Aingeru, Leire U., Mikel M., Alfredo, Leire Ñ, Marina, Sara, Leire J., Jabi, David… Guztiak ez ditut aipatu, baina jakin ezazue beti gogoratuko naizela zuekin.

Motibatzeko teknikak (III):animoak aupatzeko gai den musika

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4


/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Tabla normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Bi aste noa serioski entrenatzen azaroaren
bukaeran edukiko dudan erronkarako begira. Donostiako Maratoia, 42 kilometro
luze, hiru ordutik gorako esfortzua… Lasterketan noanean edo entrenamendu
luzeetan ez zait ipod-a edo mp3a entzuten joatea gustatzen. Horrelakoetan
nahiago dut nire pausua entzun eta nire barrenean dagoena buruan jira eta bira
ibili, eta noski lagun batekin baldin banoa berba egitea asko gustatzen zait,
hori ondo noanean, txarto banoa ez dudalako berbarik egiten (barreak).

Baina etxetik irten baino lehenago askotan
musika entzuten dut gorputza animatzeko eta motibatzeko. Eta animoak baxu
daudenean ere kantu zehatz batzuk jartzen ditut bizipoza ematen didatenak. Horra
ba lista labur bat:

  • Eye of the tiger eta Gonna fly now. Rocky
    pelikuletako kantu nagusiak, hauek entzuten bat ez bada motibatzen ez da
    ezerekin motibatuko.
  • One world, one dream. Olinpiar jokoetako kantua.
  • Viva la vida. Coldplay taldeak egindako kantua eta TVE erabili zuena bideo
    ikusgarriak prestatzeko Conexión en Pekin saioan.
  • All these things that I´ve
    done
    . The Killers taldea. Nike erabilitako kanta
    bere azkenengo iragarkietako batean.

**BTR**