LURMEN S.L.ren PRENTSAURREKOA

Helburua: Correo-ren Arabako edizioan agertzen diren informazioei erantzutea, Ertzaintzaren txostena filtratu baitu titular honekin: “Iruña-Veleia: “La más grave falsificación de la arqueología mundial de los últimos años”.

Hitz egingo dute: Eliseo Gil Zubillaga eta Idoia Filloy Nieva, aztarnategiko zuzendari ohiak.

Lekua eta ordua: ostirala 4, 11:30, Aldabe Gizartetxea (Arriagako Ataria 1)

—

Borroka honetan sartuta gauden hainbat pertsona joango gara Lurmeneko kideak apoiatzera . Zu ere, irakurle, bat baldin bazatoz, etorri. Beso zabalik hartuko zaitugu.

Abenduak 4, osteguna, Euskeraren Eguna, Hitzaldia Antzuolan: Euskera Iruña-Veleian. Xehetasunak hemen.

Halabeharrak edo auskalo zerk nahi izan du tesi guztiz kontrajarriak plazaratzen dituzten berriak argitaratzea egun berean; azpian ikusi dugun Correoko filtrazioa eta Iñaki Aldekoaren (politikari ohia eta kimikoa) Yo acuso Deia egunkarian. Agian orain arte gaiaz idatzi den iritzi-artikulurik interesgarriena, egilea batzarkidea  baitzen Arabako Biltzar Nagusietan gauzak egosi ziren garaian. Zeresana emango du, zalantzarik gabe.

Gaurko Arabako Correon dator notizia. Esaten duenez, urriaren hasieran amaitu zuen Ertzaintzak txostena; gaur goizean defentsaren abokatuak ez zuen oraindik txosten horren berririk.

Orain arte Eliseo Gil jotzen zuten susmagarri bakarra. Zera irakur dezakegu: “Los instructores del caso reconocen “las grandes dificultades existentes” a la hora de determinar las responsabilidades individuales, aunque al mismo tiempo muestran su “convicción absoluta” de que la falsificación sólo se pudo producir de la mano del ‘núcleo duro’ de Lurmen S.L., encargada de las excavaciones en el polémico yacimiento”. Eta ‘núcleo duro’ horretakoak balira bezala aipatzen ditu gero Idoia Filloy, Oscar Escribano eta Ainhoa Gil. Gogoratu une honetan ez dagoela inolako kargurik Idoia Filloy eta Ainhoa Gilen aurka.

Argazki oinean ikus daitekeenez, Koenraad Van den Driessche geokimikaria ere “parte del equipo”tzat jotzen du Correok; ez dakigu Ertzaintzaren txostenak ere gauza bera dioen. Aitortu behar dut jeloskor nagoela ni neu ere sartu ez nautelako “parte del equipo”an. Zer du Koenraad-ek nik ez dudanik? Azken batean sasoi beretsuan ezagutu genituen Eliseo eta Idoia, berak 2008ko bukaeran eta nik 2009ko hasieran.

Zer deskubritu du Ertzaintzak “convicción absoluta” izateko:  “La Ertzaintza baraja dos posibles escenarios para realizar las inscripciones: el propio yacimiento, en ausencia de testigos, por ejemplo, de noche o en periodos vacacionales, o en un lugar externo, como un taller o un domicilio particular, “sacando a escondidas los fragmentos vírgenes”. En cualquier caso, los responsables de los hechos “debían de conocer perfectamente” el estado del poblado romano, la situación de los materiales o el personal.” Ikusten dugunez, froga eztabaidaezinak dituzte. Txundigarria da zehaztasuna.

Kazetariak Ertzaintzaren esaldiak jartzen ditu komatxo artean: ‘ … los numerosos indicios de criminalidad apreciados  “permiten decantarse por la hipótesis de la presunta falsedad de la mayor parte de los 400-450 grafitos excepcionales”, hau da, decantarse por la hipótesis de la presunta falsedad de la mayor parte… Oso kontundentea.

“Una vez creadas las piezas falsas -no se ha podido determinar la herramienta- se embardunaban con la misma tierra del yacimiento y se depositaban en el almacen del que habían salido, “a cola para su lavado”.

… se embardunaban con la misma tierra del yacimiento, Ertzaintza dixit. Ildoak estaltzen dituzten kare-geruzak ez dituzte ikusi

Zein izan da faltsifikazioen mobila? Oso garbi dago: “La policia autonómica admite que existe una “aparente falta de motivación”, descartada una posible conspiración, “lo más verosimil” es que los autores buscaran dinero y fama”.

Zazpi urte behar izan dituzte honetara heltzeko. Izango dugu hau guztia komentatzeko astia, Ertzaintzaren txostena ezagututa gero, batik bat. Gogoeta bat amaitzeko: egoera hain dramatikoa ez balitz eta zenbait pertsonaren bizitza (bai, bizitza) eta gure ondarearen zati bat arriskuan ez baleude, barrez lehertuko ginateke Mortadelo eta Filemonen ikerketa-lana dirudien hau (baina gaiztoan) ikusita.

Un pedo en una botella titulatu du Ama Atan Koenraad Van den Driesschek, ekipoaren “fitxaje” berriak. Helbide berean egindako komentario zorrotza kopiatzen dugu, Pello Eizagirre adiskidearena:

Martin Ttipia Elkarteak “Urteko Nafarra” saria ematen du orain dela bi urte hasita, eta aurten Eliseo Gil Zubillagak izango du sari hori jasotzeko ohorea. Merezimenduak gainezka ditu. Hemen ekitaldia iragartzen duen idatzia. Ondorengoa, Euskeraren Jatorriaren blogetik kopiatua:

“Abenduaren 5ean, larunbatean, Gasteizko Eskibel plazan ekitaldi xumea egingo diote Eliseo Gil arkeologoari  12,45ean . Sari hau eskaintzen duen elkarteak, Martin Ttipiak, Arabako historia eta kulturaren alde dihardu eta Eliseok Iruña-Veleian euskaldunontzat eta gizateriarentzat aurkitutako altxorragatik zoriondu nahi izan du.

Ekitaldiaren egitaraua:

Hitzaldia: Euskera Iruña-Veleian

Hizlaria: Juan Martin Elexpuru

Eguna, ordua, lekua: abenduak 3, eguena, 18:00, Olaran Kulturetxea

Antolatzailea: Antzuolako Udala

Egun lotsagarriaren 7. urteurrena igaro da, eta ikusi duzue hedabideetan erreportajerik?, Eliseo Gili edo Idoia Filloyri  elkarrizketarik?, tertuliarik?, editorialik?, zutaberik? (Anjel Lertxundiren Gogoratzen, salbuespen bakarra).

Hedabideen eta kazetarien 70 helbide daude gure posta-zerrendan. Guztiei bidali zaie beheko oharra, eta baita egun horietarako ekitaldien berri ere. Kazetari bakar bat ere ez da agertu gure prentsaurreko eta elkarretaratzeetara.

Min handiago ematen digu honek guztiak, horietako hedabide batzuk euskalzaleak, abertzaleak, egizaleak, ezkerzaleak… ei direlako, eta zenbaitek antzeko erasoak jaso dituztelako ez oso aspaldi, eta beti agertu ohi direlako zentsuraren eta ahazturaren kontra.

Auzi honetan izan ezik. Auzi honetan benetako Damnatio memoriae egiten ari dira. Sinesteak ere lanak ematen ditu, baina horrelaxe da. Eta ez zaie eskatzen benetakotasunaren alde jartzea. Ez. Auziaz informatzea eskatzen zaie bakarrik. Atera kontuak honek guztiak nolako desesperazioa eta etsipena sortzen duen mediatikoki kondenatua duten eta epaiketaren ezpata buru gainean duen Eliseo Gil gizajoarengan eta Lurmeneko beste kideengan, eta baita, jakina, auzi triste hau argitu nahirik adarrak apurtzen gabiltzanon artean.

Gure indar urriekin salatzen jarraitzea, besterik ez zaigu geratzen. Eta gauzak berdintsu ikusten dituztenei gauza bera eskatzea. Beraz, badakizu…

***

Hona hemen hedabideei eta kazetariei azaroaren 10ean bidalitako mezua. Ez du arrakasta handirik izan.

Kazetariei eskaera (ez da argitaratzeko)

2005 eta 2006 urteetan Lurmenek, Eliseo Gil eta Idoia Filloy arkeologoek zuzendutako taldeak, 400 pieza baino gehiago aurkitu zituen inskripzioekin Iruña-Veleiako aztarnategian.  Piezak aztertzeko, Arabako Foru Aldundiak Batzorde bat eratu zuen. Honek 2008ko azaroaren 19an faltsutzat jo zituen piezak, batzordekide batzuen iritzian oinarrituta, eta egun berean kalera bota zuen arkeologo taldea eta epaitegira eraman zuen auzia.

Azaroaren 19an zazpi urte betetzen dira hori gertatu zela, eta oraindik Eliseo Gilen aurkako auziak instrukzio fasean jarraitzen du. Sinestezina baina egia.  Fiskalaren edo epailearen aldetik inolako akusaziorik egon ez arren, difamatuta eta mediatikoki kondenatuta aurkitzen da, defentsarako inolako aukerarik gabe.

Bitartean Julio Núñez zuzendari berriak sarraskia egin du aztarnategian hondeamakina handi bat erabiliz. Bost urtez jardun du lanean eta oraindik ez du ia ezer argitaratu. Aurten ez du indusketa kanpainarik egin. Aztarnategia ia abandonatuta ageri da.

Konturatuta gaude azken urteetan hedabideek ez diozuela batere arretarik jartzen gai honi. Uste dugu gaia inportantea dela gure herriarentzat alderdi askotatik, eta eskatzen dizuegu zazpigarren urteurren hau aprobetxatzeko  zuen agerkarian informazioa emateko, erreportaje elkarrizketa edo dena delakoen bidez

Gu laguntzeko prest gaude informazioa biltzen, kontaktuak egiten eta abar. Gure helbidea: webmaster.sosveleia@gmail.com

Esker mila aurrez.

SOS Iruña-Veleia

Petición a los periodistas (no es para publicar)

Iruña-Veleia: siete vergonzosos años.

En 2005 y 2006, el equipo dirigido por el arqueólogo Eliseo Gil halló en el yacimiento de Iruña-Veleia más de 400 piezas con inscripciones. Con el fin de estudiar estas piezas, la Diputación Foral de Álava constituyó una Comisión. El 19 de noviembre de 2008 los hallazgos fueron declarados falsos en base a la opinión de algunos miembros de la Comisión, decretándose la expulsión del equipo arqueológico del yacimiento y la judicialización del asunto.

Han transcurrido siete años y la querella contra Eliseo Gil continúa en fase de instrucción. Increíble pero cierto. Aunque a día de hoy no existe ni acusación fiscal ni judicial contra él, ha sido difamado y condenado mediáticamente, y se encuentra en un estado de indefensión total.

Mientras tanto Julio Nuñez, el actual director, ha realizado un gran destrozo en el yacimiento usando un excavadora. Ha trabajado durante cinco años y todavía no ha publicado prácticamente nada. Este año no ha habido campaña. El yacimiento produce la impresión de un lugar abandonado.

Es evidente que estos últimos años los medios de comunicación no habéis informado sobre el asunto. Nosotros creemos que se trata de un tema muy importante para nuestro pueblo, y por ello os pedimos que aprovechéis este séptimo aniversario para informar sobre la situación por medio de entrevistas, reportajes, etc.

Podéis contar con nuestra colaboración a la hora de recabar información, hacer contactos, etc. Nuestra dirección: webmaster.sosveleia@gmail.com

Gracias de antemano.

SOS Iruña-Veleia

Azaroaren 13ko Goienan Maite Larrañaga bergararraren gutun hau agertu zen:

Iruña-Veleia, 7 urte

Diputaziñuak berak izendatutako aditu taldia izan zan aurkikuntzok faltsutzat jo zittuana, eta hedabidien laguntzaz badirudi jende asko iritzi horrekin geldittu zala buelta gehixau emoteke.

Baina ez dago gaixan asko sakondu biharrik egindako aldrebeskerixez konturatzeko, eta kontutan hartzekua be bada badala nazioarte mailako beste aditu talde bat aurkikuntzen benetakotasunaren alde egin dabena.

Ezohiko aurkikuntza honek benetakuak izanez gero, oso haundixa litzake altxorra gure ondare, kultura, hizkuntza, nortasun eta seme-alabendako, eta horregatik jendia animauko neuke, beste edozein gaikin bezela, komunikabidietan esan edo esan ez danaz gain, ikusmira zabaldu eta gaixan gehitxuau sakontzera.

Eta benetakotasun edo faltsutasun hori behingoz zehazteko, biharrezko azterketa, ikerketa eta analisisak egitteko eskaera luzatzia nahiko neuke, SOS Iruña-Veleiak bere web orrixan daukan manifestuakin bat egiñez.

Bestalde, biharrezko froga horrek egin eta kontrakua definitiboki demostratzen ez dan bittartian, Eliseo Gili eta beste kaltetuei nere elkartasuna adieraztia nahiko neuke.

Eta azkenik, Juan Martin Elexpuru, SOS Iruña-Veleia eta etsi ez eta sinisten daben hortan lanian jardun daben lagunei eskerrak emotia nahiko neuke.

Beste barik, danok animau eta ezagutu gure harribitxia, eraiki zure iritzia!

Maite Larrañaga, Bergara

SOS Iruña-Veleia, Euskeraren Jatorria eta Martin Ttipia Elkarteek Arabako Ahaldun Nagusiari eta Kultura Ahaldunari zuzendutako gutuna aurkeztu dute gaur eguerdian Langraitzen. Jose Ignacio Vegas Aranburu arkeologo arabarrak eta Maritxu Goikoetxea SOS Iruña-Veleiako presidenteak irakurri dute testua. Gutuna Arkeologia, Historia, Hizkuntzalaritza eta, oro har, Kulturako pertsona esanguratsuei eskainiko zaie sinatzeko. Edward Harris, Bahametako Museoko Zuzendaria, da lehen sinatzailea. Urte bukaera aldera aurkeztuko dira bildutako sinadurak.

Ramiro Gonzalez Arabako Ahaldun Nagusia, eta Igone Martinez de Luna, Arabako Euskara, Kultura eta Kirol Ahalduna

Jaun eta Andere agurgarriak:

Ziur asko jakingo duzuenez, 2005 eta 2006 urteetan Eliseo Gil arkeologoak zuzendutako taldeak 400 pieza baino gehiago aurkitu zituen inskripzioekin Iruña-Veleiako aztarnategian, Arabako Iruña-Oka udalerrian. Latinezko eta euskarazko testuak, sinbologia eta ikonografia kristaua eta eguneroko bizitzako irudiak agertzen zituzten; K.o. II. eta V. mendeen artean datatu ziren estratigrafiaren bidez. Piezak aztertzeko, Arabako Foru Aldundiak (AFA) aditu talde bat eratu zuen, Batzorde Zientifiko Aholkularia deitua. 2008ko azaroaren 19an AFAk faltsutzat jo zituen piezak, Batzordekide batzuen iritzian oinarrituta, eta egun berean kalera bota zuen arkeologo taldea.

Dena dela, esan beharra dago Batzordekide eta kanpo-aholkulari guztiak ez zirela bat etorri faltsutasunaren iritziarekin, eta iritziok, gainera, ez zutela oinarri zientifiko sendorik. Kontua da harrezkero alor ezberdinetako hainbat adituk txosten eta artikulu ugari atera dutela (horietako batzuk agiri honen sinatzaileak dira) faltsutasunaren tesia arbuiatuz eta benetakotasunaren aldeko argudio ugari eskainiz.

Nahiz eta AFAk frogatutzat eman zuen Iruña-Veleiako aurkikuntzak faltsuak direla, eta iritzi horretan oinarrituta kereilak jarri zituen 2009ko udaberrian Eliseo Gilen aurka, ustezko iruzurraren egiletzat hartuta, eta Oscar Escribano eta Rubén Cerdánen aurka, ustezko beste delitu batzuengatik, guk, aldiz, pentsatzen dugu Iruña-Veleiako aurkikuntzen benetakotasunaren auzia bizi-bizi dagoen eztabaidagai zientifikoa dela eta ohiko zientzia-foroetan erabaki behar dela eta ez epaitegietan. Esandako guztiagatik, eta auzipean dauden grafitoen ikerketa bideratu nahirik, ondorengoa proposatzen dugu.

1.- Iruña-Veleiako aurkikuntzak faltsuak direla deklaratzen duen 2008/11/19ko Foru Agindua zuzentzea.

2.- Goian izendatu diren pertsonen aurkako kereila kentzea.

3.- Grafitoak nazio arteko komunitate zientifikoaren esku jartzea, arlo bakoitzeko aditu onenek azter ditzaten, arkeometriakoek barne, eta azterketa horien emaitzak zientzia aldizkarietan argitaratzea.

4.- Arkeologo talde independente batek kontraste indusketak egitea, 2005ean eta 2006an agerturiko grafitoen antzekorik berriz agertzen den ikusteko.

Pentsatzen dugu Iruña-Veleiako aurkikuntzek, benetakoak izatera, eta ez dugu aurkakoa frogatzen duen inolako ebidentziarik, garrantzi ikaragarria dutela zientzia, historia eta kultura aldetik, eta ez Arabarako edo Euskal Herrirako bakarrik. Horregatik, irmoki eskatzen diegu Arabako agintariei behar diren neurri guztiak hartzeko aurkikuntza horiek gizateriaren balizko ondare gisa zainduak izan daitezen eta erraztasun guztiak emateko zehaztasun zientifiko handienaz aztertuak izan daitezen arlo bakoitzeko adituen eskutik.

***

Este mediodía las asociaciones SOS Iruña-Veleia, Euskeraren Jatorria y Martin Ttipia han presentado una carta dirigida al Diputado General y a la Diputada de Cultura de Alava. Ha sido leída por el arqueólogo alavés Jose Ignacio Vegas Aranburu y la presidenta de la asociación SOS Iruña-Veleia Maritxu Goikoetxea. Se ofrecerá la firma de la carta a personalidades de la Arqueología, Historia, Lingüística, y de la Cultura en general. Su primer firmante es Edward Harris, director del Museo de las Bahamas. Las firmas recogidas serán presentadas hacia finales de año.

Ramiro González,  Diputado General de Álava, e Igone Martínez de Luna, Diputada Foral de Álava de Euskera, Cultura y Deporte

Estimados Sr. y Sra.

Como Uds. probablemente sabrán, en 2005 y 2006, el equipo dirigido por el arqueólogo Eliseo Gil halló en el yacimiento de la antigua ciudad romana de Iruña-Veleia, en el municipio alavés de Iruña-Oka, más de 400 piezas inscritas con textos en lenguas latina y vasca, símbolos y motivos iconográficos cristianos y escenas de la vida cotidiana, que fueron datadas mediante estratigrafía en los siglos II a V d.C. Con el fin de estudiar estas piezas, la Diputación Foral de Álava (DFA) constituyó un grupo de expertos, denominado Comisión Científica Asesora. El 19 de noviembre de 2008, los hallazgos fueron declarados falsos en base a la opinión de algunos miembros de la Comisión, decretándose la expulsión del equipo arqueológico del yacimiento.

Nosotros, sin embargo, queremos hacer constar que dicha opinión no fue compartida unánimemente por todos los miembros de la Comisión o sus asesores externos, y manifestar que la misma carece de una base científica sólida. En este sentido, autores procedentes de diferentes disciplinas, entre ellos algunos de los abajo firmantes, han hecho públicos diversos informes y artículos expresando su discrepancia con la supuesta falsedad de los grafitos y aportando argumentos a favor de su autenticidad.

Aunque la DFA ha considerado probada la falsedad de los hallazgos de Iruña-Veleia y en base a tal suposición en la primavera de 2009 presentó querellas contra Eliseo Gil, como presunto autor del supuesto fraude, y contra Oscar Escribano y Rubén Cerdán por otros supuestos delitos, nosotros, en cambio, consideramos que la autenticidad de dichos hallazgos es actualmente objeto de una controversia científica que debe resolverse en el ámbito científico y no en el judicial. Por ello, con el fin de facilitar el estudio científico de los mencionados hallazgos, proponemos las siguientes actuaciones:

1. Rectificación de la orden foral del 19/11/2008 que declaraba la falsedad de los hallazgos de Iruña-Veleia.
2. Retirada de la querella judicial interpuesta contra las personas arriba mencionadas.
3. Puesta a disposición de la comunidad científica internacional de las piezas arqueológicas, que permita su estudio por los mejores expertos en las disciplinas implicadas en los hallazgos, incluida la arqueometría, y la publicación de estos estudios en revistas científicas.
4. Realización de excavaciones de contraste por un equipo arqueológico independiente, para determinar si se reproducen hallazgos similares a los de los años 2005 y 2006.

Creemos que los hallazgos de Iruña-Veleia, en caso de ser auténticos, y no tenemos ninguna evidencia que demuestre lo contrario, pueden tener un gran interés científico, histórico y cultural, que transciende mucho más allá del ámbito de Álava o del País Vasco. Por ello, instamos a las autoridades de Álava a tomar todas las medidas oportunas para que dichos hallazgos sean preservados como potencial legado de la humanidad y a dar todas las facilidades para que los mismos puedan ser objeto de estudios científicos detallados y rigurosos por expertos en las disciplinas relevantes.

***

Dears Mr. and Ms.

As you probably know, in 2005 and 2006, the team led by the archaeologist Eliseo Gil discovered more than 400 pieces at the excavation site of the ancient Roman city of Iruña-Veleia, near the city of Iruña, Alava, which were inscribed with texts in Latin and Basque, Christian symbols and iconographic motifs, and scenes of daily life, which through stratigraphy were dated to the 2^nd to 5^th centuries AD. In order to study these findings, the Government of the Province of Alava (Diputación Foral de Álava, DFA) convened a group of experts, known as the Scientific Advisory Committee on Iruña-Veleia. On November 19, 2008, the DFA, drawing on an opinion expressed by some members of this committee, declared that the artefacts were forgeries and ordered the removal of the team of archaeologists from the Iruña-Veleia site.

However, we should point out that this opinion was not shared unanimously by all members of the Committee or its external advisors and that it lacks a solid scientific foundation. In this regard, academics from various disciplines, including some of the signatories of this letter, have made public a significant number of reports and articles expressing their disagreement with the presumed falsehood of the Iruña-Veleia artefacts and presenting arguments in favor of their authenticity.

While the DFA assumed that the falsehood of the inscriptions of Iruña-Veleia had been proven, and, based on that supposition, filed suit in the spring of 2009 against Eliseo Gil as the presumed author of the supposed forgery, and against Óscar Escribano and Rubén Cerdán for other supposed wrongdoings, we are of the opinion that the artefacts are currently at the center of a scientific controversy, one that should be resolved in the scientific arena and not in a court of law. Therefore, in order to facilitate the scientific study of the pieces discovered at Iruña-Veleia, we propose taking the following actions:

1. Rescinding the Alava Government’s order of 19 November 2008 that declared the discoveries of Iruña-Veleia to be forgeries.
2. Withdrawing the law suits filed against the above-mentioned individuals.
3. Making the pieces found at Iruña-Veleia available to the international scientific community, in order to allow for their study by the best qualified experts in disciplines relevant to the findings, including archaeometry, and the publication of these studies in scientific journals.
4. Having an independent team of archaeologists carry out controlled excavations at Iruña-Veleia in order to determine whether findings similar to those of 2005 and 2006 are produced.

We believe that the artefacts discovered at the excavation site of Iruña-Veleia, if proven to be authentic, and we have no evidence to the contrary, will have important scientific, historical and cultural implications, which go far beyond the territory of Alava or the Basque Country. For this reason, we call upon the authorities of Alava to take all appropriate measures necessary in order to preserve these findings as a potential legacy of humanity and to provide all the means necessary so that they can be subjected to detailed and rigorous scientific study by experts in the relevant disciplines.