Pelota partidurik ez neban ikusi

Eta arraro sentitzen naiz. Egixa esan parian tokau ezkero ikusi egingo neuke eta gustora ikusi sufridu arren. Gurago izan neban olatu haundixak ikustia kostan, hala eta be.

  • EAEn % 33ko audientzia (portzierto, zelako nahastosua dan erkidegua eta talde politikua be EAE izatia. Nekosua beti ANV-EAE idaztia… ).
  • Nafarruan % 40ko audientzia. Bi lagunetik batek ikusi zeban partidua.

Partidurik ez eta telebistarik bez. Aste akaberia aretotik aretora ibilli naiz.

Barikuan Txuma Murugarren (webgunia ei dauka, baiña telefonicaren lotura bat agertzen da…) eta Gari (ikustera ohittuta ez nagon webgune bat, zeozela esatiarren) ikusi nittuan Plateruenan. Etxian moduan egoten naiz hango antzokixan. Kontzertu ona. Bixak dittut gustoko eta oso oso txarto egin biharko leukie nik okerrekorik esateko. Hori bai, Roberto Mosok urten zeban momentuan… gure lagun batek galdetu zeban moduan: Roberto Morro dok dantzan dabillena?

Zapatuan Leo Bassi Elgetako Espaloia Kafe Antzokixan. Jendez lepo egon zan Espaloia eta ez zan iñor urten disgustora. Berakin afaltzeko aukeria euki neban eta gustatzen jata daukan bizi-filosofixia. Jarduntsua da eta luze egon giñan entzuten kuadrillatxua. Oingo astian Toledon egongo da, ateuen elkargune izango da Toledo. Zein herri eta Toledo! Blogari saiatua da Bassi eta nundik nora dabillen jarraittu geinke errez. Emongo dau zeresana Toledon probokazio-man-ek.

Domekan olatuak ikusten lehenengo eta gero goxo-goxo Victoria Eugenian. Berandu erabaki giñuan Ruper ikustera fatia, baiña aukera ona izan zan. Lekua… elegantia da, baiña gu hirugarren solairuan egon giñan. Zer esango dot ba! Ba galdu egitten da taula gaiñekua bertatik bertara ikusten ez danian. Hirugarrenetik be soiñu ona eta argixak mundial. Jabi Ulla ezaguna da, baiña ezagunago izateko meritu guztiak egin zittuan domekan be. Ruper bera ondo (hobeto egon izan da Ruper be). Atzo nerbioso-edo… anplixari “on” emotia ahaztuta behin, zubitoren batekin be larri, letraren batzukin nekez be bai… baiña ondo. Haizietan jardun zeben  Gorka Benitezek (saxua eta zehar-txirulia) eta Juan de Diegok (fiskornua). Entsegu gutxitxokin seguruenik, baiña kolore politta emon zotzen pare bat kanturi. Jendez lepo aretua eta artistiari txalo zaparrada haundixak joten, entregauta. Politto egon zan. Dana grabau da eta lau kamaratan, gaiñera! Komentarixo asko egin zittuan eta kritikatxo bat be bai. Irratixetan euskal musikarik jartzen ez zebeneko urtien gaiñian egon zan berbetan eta bota zeban: bueno, gaur egun moduan. Txaluak entzun ziran antzokixan. Komentarixuak badauka mamiña, baiña hau beste egun baterako.

Gaur astelehena… eskerrak zubixa be badatorren. Animo!

Euskarazko albistegietarako esku-liburua aurkeztu du EITBk

Gaur goizean han izan gara, EITBko MEGAestudioetan (inbidiaz diot hau). Hala ere, bisita gidatua agindu digu zuzendariak eta aurrerago idatziko dut horren gainean. Gaur EITBk gonbidatuta egon gara esku-liburuaren aurkezpenean. Esku-liburua? ez zen ba estilo-liburua? ba ez. Nik estilo liburua espero nuen, egia esan. Estilo liburu bat esango zuena nola eman pasoak albisteei, aurkezleen janzkeraz zerbait, hau edo beste albisteetan erabili beharreko irudiez, soinuari nolako tratamendua, elkarrizketak nola, argiztapena nola zaindu informatiboetan, informatiboetako kazetariek erabili beharreko erregistro ezberdinak… Ni estilo liburu baten aurkezpenera joan naiz-eta… Eta kale. Akaso horrelakorik ere beharko da ba… Neure akatsa bila joan naizena ez topatzea.

Liburua jaso dugu eta irakurri dutenen iritziak entzun ere bai. Akademikoegia ez izatearen onura ikusi dio Beatriz Zabalondok. Gaineratu du zehatza dela eta irudia eta soinua kontuan hartuta idatzitakoa. Juan Garziak zuzentasunetik haratago egokitasuna bilatzen dela esan du eta lortu ere lortzen dela. Kritikatxoa ere egin du Giputx-irratiak ere horrelakoren bat behar duela-eta. Jakin dugu lanean dihardutela irailetik. Rosa Miren Pagolak hizkuntza bizkorra erabiltzearen alde egiten duela esan du eta liburua ateratzearren zorionak eman dizkie egileei. Komentatu du azentuan, doinuan… gai suprasegmentaletan badagoela zeregina oraindik. Badugu bai zeregina.

Aholku emaile da liburua eta hori bai, hori demasa da! Ez du kazetaria mintzen “txarto dago, txarto dago, txarto dago” formula erabilita. Hori badu ona bai.

Nik bistazoa jo diot eta euskalkiaren atalaren bila jardun dut. Ez, oraingoan ere ez da tokatu. Eta ez diot nik Maialen Iriarte bizkaieraz berbetan hasi behar denik, baina badago kalera ateratzen diren kazetariek egin dezaketenik. Iritzi horretakoa naiz ni.

Liburua bai, liburua. Papera. Webgunean? ez. Ez oraingoz. Ez dute esan behintzat eduki hau sarean dagoenik eta nik ez dut aurkitu. Notizia atera dute eitb24.com-en. Beñat Oyharçabal ere egon dela irakurriko duzue -X noticia-X goiburudun berrian. Ba alboko tabernan-edo ikusiko zuen kazetariak, edo beste puntaren baten, benetan handia da-eta EITBko egoitza-eta…

Hori bai, liburua erabiliko dugu tokiko telebistok. Anaia handia(e)k egindako lanak beti dira ondo jasoak. Erabiliko genuke irratikoa eginda balego ere, eta baita inork aipatu ez duen Internetekoa. Esku artean daukadan hau ederra da eta eskarmentudun jendeak idatzia egoteak plusa ematen dio. Ez ditu 25 urte alperrik bete telebistak. Eskerrik asko zuen lana liburu batera ekartzearren. Zorionak Asier Larrinaga eta lantaldeari. Baita EITBri ere.

Leo Bassiren kontra egitten jarraitzen dabe

Gure herriko alkatiak ohar bat etara dau Leo Bassik Elgetan jokatuko daben antzezlanaren harira jasotako spama dala-eta. Handik etaratako puntu batzuk:

  • Elgetako Udalak 200 mezutik gora jaso dittu azken egunotan Internet
    bidez Leo Bassik abenduaren 1ian Espaloian egingo daben ikuskizuna
    bertan behera lagatzeko neurrixak hartzeko eskatzen.
  • Bigarren aldixa da Bassi
    Elgetara datorrela eta iaz be antzerako mezuak jaso zittuan Elgetako
    Udalak.
  • “Ez dot neurririk hartuko Leo Bassik
    Espaloia Kafe Antzokixan egingo daben ikuskizuna dela-eta”.
  • “Ez Leo Bassik, ez
    beste iñork, ez dau merezi bere ideia, iritzi edo pentsakerak libre
    azaltzeko eragozpenak izatia”.
  • Herritarrak animatu gura dittu aurtenguan Instintos Ocultos  ikustera fateko: “Herritarrek erabakiko dabe ikuskizunak
    merezi daben edo ez . Bakoitzak bere iritzixa euko dau. Hoixe dauka oiñarri
    adierazpen askatasunak, danon askatasuna”.

Goittik behera egitten dot bat gure herriko alkatiak esandakuekin. Halakoik!
Zer uste dabe dirala eskuma muturrekuok holako mezuekin spameatziaz gain artista baten jarduna eragozteko?

Leo Bassiren webgunia

Iaz be egon zan Espaloian hau bufoiau eta esan zoskunez bere armarik haudixena antzeztokixak badira be,  oso gertutik jarraitzen dotsa Internetek. Sarri idazten dau leobassi.com webgunian eta danetik topauko dozu han: Bassibussaren barri, Leo Bassiren gaiñeko kontuak, apostasia egitteko pausuak, agendia … Bassi Elgetatik pasau ostian fango da nora eta Toledora, Ateuen lehenengo kontziliora.

LeoBassiElgetan

Leire Narbaiza: Euskaltegietako irakasleon miseriak eta komeriak

Leire narbaizaren bloga irakurtzia gustoko dot. Zentzuz eta bizi idazten daben horretakua da Leire. Nik maisu-maistren soldatak artikulua idatzi eta berakin berba egitteko aukeria euki neban. Oin hau artikulu sankonau idatzi dau: Euskaltegietako irakasleon miseriak eta komeriak.

Berak diño: “nik lan hau maite dut, gustura nabil eguneroko borroka honetan.” eta guk zu maitte dotsugu, Leire. Maitte dotsugu ze…  ze zaittugu erakusten jarraittu bihar daben jende hori guztioi bihar dau ondio euskeriak. Bihar dogu euskaldunok. Bihar dabe erdaldunek.

Berriro be irakasliak etorri jataz burura, bestelako kondiziñuetan dagozen  irakasliak. Eta, klaro, desio dot ahalik eta jende gehixenak irakurtzia zure mezua, baitta erakundietakuek be.

Bihotzez eskerrik asko, Leire. Eskerrik asko idatzixoi barru-barrutik sareratziarren.

Kantari: euskal kantuak bultzatzeko ekimen arrakastatsua

Unai Iturriagak Berrian : Haurrek Txaikovski nor den badakite, baina Imanol ez; norbaitek bultzatu beharko luke hori.

Eta ez du arrazorik falta! Besteak beste horrekin konturatuta Debagoienean Kantari ekimena jarri genuen martxan urriaren 20an. Ideia bat egiteko ETBko “Egin kantu” moduko bat da, baina baditu ezberdintasunak:

  • Ez ditugu ume onenak aukeratu. Denak dira onak.
  • Debagoieneko ume guztiek parte hartu ahal izan dute eta 550 umek igo dute oholtzara.
  • Ez dago irabazlerik. Edo hobeto esanda: denak dira irabazle.
  • Denei erakutsi diegu koreografia minimo bat.
  • Uda aurretik eman genien CD parea 40 kanta euskaldunekin. Hainbat gurasok ere entzun behar izango zuten umeek ikasi beharreko kantua…
  • Ez dira izan euskaratutako kantak, baizik eta euskaraz sortutakoak, euskal sortzaileenak.
  • Denak, 550 umeak aterako dira telebistan, GOITBn.
  • Edozein joan ahal izan da Kantari-ko grabazio saioetara (lau herritan egin dira) eta doan.
  • Denei emango diegu aukera ikuskizuneko DVDa 6 euroan eskuratzeko. Kantariko kamiseta opari.
  • Kantuak: Pirritx eta Porrotxen “Maite zaitut”, Joxe Ripiauen “Kaiser Sose”,  Tapia eta Leturiaren “Galdurikan nago”, Oskorriren “Katuen testamentue”, Itoizen “Goizero”, Hertzainak talderen “Bi minutuero”, Kortaturen “Sarri sarri”,  Hemendik At-en “Eskutitza”, Sorotan Beleren “Arratsalde honetan” eta Latzenen “Laztana”.  Baita ere, zelan ez, ekimen honetarako propio sortutako Kantariko kantua ere.

Unai Iturriagak dioen moduan norbaitek bultzatu beharko luke euskal kantua ezagutaraztea, plazaratzea, erreferente bihurtzea, gozatzea…  Batzuei sorkuntza dagokie, beste batzuei, berriz hori entzunarazteko bideak erraztea: udalak, kultura teknikariak eta zinegotziak, antzoki sareak, euskara elkarteak, tabernak, liburutegiak… badugu zer egina.

Oraingoan ere pentsatzen dut tokian tokiko proiektuek badutela bestela antolatu eta arrakastatsu izateko modua. Debagoienean kantari ekimen xumea Durangaldean kantari ere izan beharko litzateke, edo Goierrin kantari, edo Bortzirietan kantari, edo..  Txaikovskiz gain euskal kantariak ere ezagun izan daitezen.

Zelako bloga abiatu: anonimoa edo izen-abizenduna?

Nik argi nuen inoiz blogik egingo banu izen abizenekin egingo nuela. Bai, blog onak ere badaude nork idazten dituen ez dakigunak eta izena jartzeak ere ez du bloga ona denik adierazten beste barik… Ez nuke gomendatuko blog anonimo bat egitea:

  • Askoz ere zailagoak dira topatzeko eta baita jarraitzeko.
  • Askoz ere hotzagoak dira aurpegi bakoak diren heinean.
  • Sinesgarritasunean galtzen dute.
  • Izen-abizen barik errazago ateratzen dira mezuak, hau da, izen-abizendun blogak mimatuago edo daude ze nor zaren jakinda kritikak ere badatoz…
  • Anonimoari erantzun bat uztea hartzailearen daturik gabeko karta bat bidaltzea modukoa da: Helduko da, baina ez dakizu zeini.
  • Esaten duena bere zurruntasunean bakarrik hartu daiteke, hau da, ezin punta atera bere berri ez baduzu. Ezin irakurritako mezuari beste adibide erreal batzuk gehitu.
  • Ingurukoak irakurle izatea oso nekeza. Norbanako bakoitzak badugu irakurle kopuru bat gu geu garelako bakarrik, izen eta abizen bat badugulako. Bizitza errealean badugulako komunitate bat.
  • Ezagunak diren irakurleak asko laguntzen diote blogariari: bai blogean egindako erantzunekin; bai pribatuan bidalitako e-postekin.
  • Ezin entzun kalean: “Gustatu zait atzo idatzi zenuena” edo “zelan esan zenezake horrelako astakeria!” edo “atzoko erretratua oso eskasa zen” edo “asmatu duzu titularrean” edo “pasatu egin haiz!” edo… Eta kritika guzti-guztiek laguntzen dute.
  • Batzuk uste dute morbosoago direla ezkutuan. Bada gezur handia da. Ezkutuan daude eta ez dute horregatik bakarrik berezko erakarpenik. Ezkutuan daude eta kito!
  • Susmopean jartzeko balio dezake. Irakurlearen galdera beti da bat: Zergatik gordetzen du bere nortasuna, zer edo zer izango du ezkutatzeko?
  • Komunitatekideenganako errespetua: komunitate txikietan, behintzat, beste denek izen-abizenak dituzte, zein arrazoigatik sare-identitatea ezkutatu zure kideei ere?

Blogak duen gauza politenetako bat da sareko kontu hauek guztiak nahasten direla gero bizitza errealarekin. Erantzun dizun horrekin, eta beti ere zein den badakizu (nik zorte hori badut, zorionez) , jarraitu zenezake eztabaida zerbeza baten bueltan. Eta zein sanoa den bertatik bertarako harremana… Irakurtzen dira testuak sareak hoztu egiten duela diotenak, harremanak ordenagailutik ordenagailura baino ez direla esaten dutenak, baina bai zera! Sarean idaztearen gauzarik onena lehen zenituen harremanetan sakontzearena da, blogean atera den eztabaidagaiari punta ateratzea kafe batekin lagunduz. Polita da zure blogean parte hartzen dutenekin elkartzen zarenean sortzen den konplizitatea.

Bloga izen-abizenekin abiatzea ia ezinbestekotzat jotzen dut. Gainera, zenbateraino zara ba anonimo? hori posible da?

EMUN: lana euskalduntzeko kooperatibak 10 urte

EMUNek antolatutako ekitaldittik etorri barri nago. Pentsau dot kronikatxo bat egittia, baiña bai argazki kopuruagaittik, idatzittakuagaittik eta bizkortasunagaittik lankidiek baiño hobeto egingo ez dotenez EMUNeko webgunian sartu barri dagon albistia irakurtzera gonbidatzen zaittuet.

Bi izen aittatu gura dittut, baiña. Ekitaldixan egon ez diran izen bi. Bata Nepalen dagola esan dosta goizeko kafian Jexux Garmendia lagunak; bestia, Canadan dago, ingelesa ikasten-eta.

Emunen zenbateraiñoko garrantzia izan daben ez dot bizi izan, baina entzun da aipamenen bat. Nik bixak euki izan dittut goguan, bixak euki dabe neregan influentzia haundixa. Dauken txarrenetik be edango neban, zelan ez, baiña txar askorik ez daukenez… Onetik edan dot asko eta euskararen mundua gertuagotik ezagutu dot bixegaittik. Euskalduna izatia euskeriakin eta euskeria erabiltziakin bakarrik lotzen ikasi neban hamarnaka urte dala.

Gaur Julen Arexolaleibakin gogoratu naiz eta baitta Juan Martin Elexpururekin be. Julenekin irakasletzako eskoletan euskeriaren beharraz eta inddarraz konturatu nintzan (soziolinguistikia, Txepetx…) eta Juan Martiñek euskalkixaren onurak zeintzuk ziran erakutsi zostazen (Gerora Badihardugu…).  Horratx bi lagun ekitaldixan faltan bota dittudanak.

Ekitaldixa oso ondo egon da, hizlarixek laga dittue “dejada” batzuk eta horrek frontoiko pintxo artian komentatzekuak izan dira. Kantu emozionante bat be kantau da ekitaldixa amaitzeko “gero gura” eta berriz be Jon Sarasuaren eskua egon izana eskertu dogu entzuliok. Errepikia hauxe:

Gora-gura gara
gora-gura
Gure gero-gura
Gara gu

 Emun10Urte

Ino Galparsoro alkatiak emondako gomendixua gustau jata eta haretxi lapurtuta idazten dot hemen: EMUNekoak animatu pertsonetan eta elkartasunezko parametroetan lanean jarraitzera. Zorionak EMUN!

iPhonea: ederra katxarroa!

Asteburuan iPhone bat izan dut eskuetan. Hiru egunetan dale eta dale ibili naiz ukimen-pantailari zirrika. Ederra da, polita eta baita erabilgarria ere. Katxarroa, neska-katxarroa edo mutil-katxarroa esaten den adieran eta ez katxarrozarra!

Nik erabili dudan iPhonea ez dago salgai Euskal Herrian. Ez dakit Applen dendetan salduko denik ere. Telefono konpainia batek ere ez du jarri dendetan. Zurrumurruek diote Telefonica izango dela Apple etxeak aukeratu(ko) duen operadorea. Horixe gustatu zait gutxien. Urte lartxo dira Timofonica dirua lotsa barik kentzen…

IbanArantzabalIPhone.jpg

Argazkia: Josetxo Arantzabal

Ahaztu Timoak eta berriz iPhonera. Nik hauxe nabarmenduko nuke: 

  • Teklatua: gehien harritu nauena da, duda barik. Zuk idaztea gura duzuna zer den badakiela dirudi. Antzarrak perratzera oraingo sms-ak bidaltzeko modua! Teklatu honek mila buelta ematen dizkio. (ñ-rik ez du eta guk bustidura hori asko erabiltzen dugu, baina 🙂
  • Nabigazioa: oso bizkorra, wifietara konektatzeko abilidadea du iPhonak (Espaloian eta Oñatiko Gaztelekuan oso ondo dabil). Safari bidez, ondo.
  • GPS antzerako bat ere bada. iPhoneari nondik norakoa sartu eta segituan egiten dizu ibilbidea. Oñati-Elgeta sartu nion eta ematen ditu kilometro kopurua, ibilbidea markatu, satelite bidezko ikuskera ere badu, baita idatzizko azalpenak ere.  Google earth-en antza hartu nion.
  • Ukipen-pantaila: Atzamar bikin egiten dira zoomak, oso modu bizkor eta erabilgarrian. bertikalean eta horizontalean ikusi daiteke dena. Batzuetan modu batera komeni da eta besteetan bestera… telefonoari buelta ematea besterik ez. Efektu hau oso baziloia da.
  • Agenda: iCal ezagutzen nuen eta horixe bera da. Ona.

Erlojua, kronometroa, eguraldia, tenperaturak, ipotxa, erretratuak etaratzeko makina kalitateduna, erretratu albuna, 8 GB… Ez da pisutsua eta bateria autonomia ona du. Ederra katxarroa!

ABC-ko hau ez da kazetaritza. Domingo Iturbek burua altxauko baleu…

Domekako ABC-tik:

Una de las calles de la localidad guipuzcoana (sic) de Elgueta (sic) se denomina «Domingo Iturbe», en recuerdo y homenaje al que fue dirigente de ETA, con el alias de «Txomin», durante la primera mitad de la década de los 80, precisamente la más sanguinaria en la sanguinaria historia de la banda terrorista. Fue la etapa en la que la banda introdujo el coche bomba.

Titularra: La ley de Memoria Histórica  “olvida” eliminar las calles de homenaje a etarras

Puta idearik be ez dauke! Gure Domingo Ameriketara fan zan eta urriakin negoziuak egindda aberastu ei zan. Nik ikasittako eskoliak horixe izenoi zeukan eta Txomin Iturbe arrasatearra baiño lehen jaiotakua zala Domingo ez dago dudarik.

Serixua da gero periodikua aukeratzia!

Aibalaletxe! Elvis!

Aibalaletxe! barre egin dot ba. Gustora barre egin be. Cristina Garmendiak esaten ei dau “Kontua ondo pasatzia da, nork bere buruaz barre egittia, mundu guztiak dakixen moduan, oso osasuntsua da-eta!” Barre egitterik gura? ba hemen erretratu potentia. Neure buruaz barre egitteko modua da Etxebarri blogian jartzia:

Iban Arantzabal =Elvis

Eta erretratu gehixago, blogosferan ezagunak diran jentiarenak. Patxi Traperok berriz be emon dosku edukixa. Eskerrik asko Patxi. Demasa haiz, gero!