Category Archives: Sailkatugabeak

Urteurrena asteburuan: duela 75 urte, gelditu zituzten Francoren tropak Elgetan

by arantzabal

75 urte bete dira Elgetako frontea ezarri zela. Gudari eta
milizianoek zazpi hilabetez gelditu zituzten Francoren tropak
Intxortan. Elgetako Udalak eta Intxorta 1937 kultura elkarteko kideek ez
dute Espainiako gerrako pasarte hori oharkabean pasatzerik nahi ezta elgetarrok ere.
Urteurrena gogora ekartzeko ekitaldiak gertatu dira domekarako.

Zure nabigatzaileak ezditu iframeak onartzen.

Egitaraua

09:30ean kanpai eta etxafuego hotsa izango da Elgetan; 10:00etan
hasita Intxorta 1937 kultura elkarteko kideen eskutik bisita gidatu
berezia Intxortako ibilbidean. Eta ostean, Gerra zibileko harrera gunea bisitatzeko aukera.

Ekitaldi nagusia 12:00etan egingo dute Intxortako Atean. Jarraian,
martxa egingo da Elgetara “Egia, justizia eta kalte-ordaina zauriak
ixteko, askatasunez bizitzeko” lemapean.

Manuel Iturrioz. Borrokalari baten bizipenak (Iturriotz, Joxemari. Alberdania. Irun, 2011) liburutik atera dugu pasarte hau ordukoak gogoratuz:

Gero egun batzuetako atsedena eman ziguten. Errusia
batailoiaren kuartelean pasa genuen, Bilboko Atxuriko eskoletan, eta
handik Elorriora joan ginen. Egun haietan ni kapitain izendatu ninduten
eta Julian Erdozia teniente. Elorriotik Elgetako frentera atera ginen,
Intxorta mendira, Martiartu, Larrañaga, Saseta eta beste batailoi batzuk
indartzera, etsaiak eraso izugarria prestatu baitzuen Bergaratik
etengabe tiro egiten zuten 80 hegazkin eta 156 kanoirekin. Goiko aldean
Santa Kruzen garaiko gotorlekuak zeuden eta berak idatzitakoak
harkaitzetan. Ondo samar gorortua zegoen, baina Deskarga gainaldean
kanoi bat jarri zuten, beti haitzari jotzen ziona, eta tonaka ateratzen
ziren harriek hegazkinek baino hil-zauritu gehiago eragiten zizkiguten.
Aste hura kalbario bat izan zen egunero erasotzen ziguten hegazkin,
artilleria eta infanteriarekin, baina eraso guztiak bota genituen atzera
eta hil-zauritu mordoxka egin genizkien. Ikusi zutenean gure frentea
ezin zutela urratu, Karraskainetik eraso ziguten eta gutako franko hil
zituzten, tartean Arregi izeneko mikelete bat, eta hildakoak eramateko
gaizki samar ibili ginen batzuek bi egun edo gehiago zeramatzatelako
hilik. Azkenean iritsi zen gaua eta arnasa hartzeko unea, baina gero
Karraskainetik Abadiño aldera sartu ziren eta tristura handiarekin utzi
egin behar izan genuen Intxorta, Elgeta gainean dagoen mendia,
Gipuzkoako azken herria.

Gerra guztiak dira krudelak, eta hori ongi erakutsi
zuten Elgetan, urte askoren buruan jakin baitzen zenbaterainoko
ankerkeria erakutsi zuten jendea bortxatuz eta fusilatuz. Baina Sosota
baserriko alabak eraman zuen parterik txarrena, bortxatu ondoren bere
aurrean akabatu baitzituzten bere gurasoak. Gehiago ezin zioten egin”.

Elgetarrok badakigu “Sosota” baserria idazten den lekuan Sesto baserria behar lukeela, edo zuzenago Sesto Gain. Baserriko krimena, haren lekuko eta biktima izandako Anttoni Telleriak kontatu zuen 2003an (Anttoni 2007an hil zen).

Leo Bassi, Bizardunak, eta ‘Urte berri on, amona’

by arantzabal

Halaxe tokatu da eta hiru plan horiek izan ditut eskura.

  • Leo Bassi

Palestinatik etorri zen Leo Bassi Elgetara. Aluzinatuta zegoen han bizi izan duenaz. 6.000 lagunen aurrean egin zuen bere aktuazioa. Familiatik datorkio pailazo sena. 1840an hasi zen bere aitona ere. Radikala zen hura bai kapitalismoarekin eta bai eliza katolikoarekin eta hari horri tiraka osatu zuen bi orduko emanaldia. Aitita internazionalista dela zioen eta XIX. mendean internazionalista izateko modua zirkuak ematen omen zion. BASSI berbak, italieraz, “maila sozial baxuko” esan gura du eta horrekin abizenorrekin jaiotzeak poztu egiten zuela kontatu zigun. I. gerra mundialeko 1.450.000 hildakoak izan zituen gogoan eta lotura egin zuen Elgetan Gerra Zibila aitzaki hartuta Espaloian dagoen erakusketarekin. Aznar, Gay eta lesbianak… proposatu zuen urriaren 12ra pasatzea gay eta lesbianen eguna 🙂  Balore eta etika krisia dagoen garaiotarako errezetaren bat ere eman zuen, utopia ikusten lagundu zigun batu ginen 100 lagun ingururi (benetan gutxi!). Badu bere xarma Bassik. Antzerkia egin ostean ere oso interesgarria den tipoa, benetan.
Leo

  • Zapatuan Bizardunak Oñatin, karpan

Karpa baten jo zuten eta giro ederra zegoen heldu ginenerako. Komentagai, hala ere, Ulmaren kontrako kartel hau. Aluzinatu egin genuen. Zenbat bazkide, hau da, JABE egongo ziren karpapean? pentsa, txosnako garbilekua ere enkofratuak egiteko Ulmako materialarekin zegoen eginda… Seguru oñatiar askoren ahotan izan zela kartel hori. Han zegoenez gero adostuta jarriko zuten-edo…

IMG_1995

Bizardunak ondo egon zen, betiko erritmoan eta jai giroan. Zegoen eguraldiarekin eta giroarekin kanpoko taulan ere ondo leudeke, baina… Geroko erromeria ere ondo. Animatua.

  • Domekan zinera: urte berri on, amona

Oñatin luzatu eta domekan zine eguna. Urte berri on amona komedia beltza da.  Amona berezi xamarra zaindu behar duen familia baten gora-beherak. Ikustekoa, dudarik ez. Xabier Mendigureni oso oso ona iruditu zaio, esaterako. Niri ez horrenbeste, ondo eginda dagoen arren. Informazioa: http://www.urteberrionamona.com/

Bagara Martin Larralde

by arantzabal

Gaur pintxo poterik ez (kaleetan bai, han jende uholdea zegoen), baina pintxoak eta ardoa zeuden ekitaldi bitan egon naiz, izan ere, Bilbok Xiberua letxe eta Nafarroak Albania, pertsonok ardoa… Bata, Bagararen urteko jardunaren azalpen ekitaldia; bestea, “Martin Larralde” liburu-diskoaren aurkezpena.
FX PhotoStudio Image
Lehenengoa ofizial-ofizial joan da. Kultura etxe ederrean, Arrasaten. Alkate gutxi entzuten, baina Ahaldun Nagusia han zen, lehenengo lerroan (eskukoak ere jo dio eta enteratu gara Aldundian iPhoneak erabiltzen dituztela :-). Jende dezente eta ezagun asko ekitaldian. Bagarak merezi du eta esango nuke begi asko daudela Bagarari begira. Gaur begira egon barik parte hartzera ere gonbidatu dute jendea. Gustatu zait egin diguten eskaera: “norbere txiringitotik harantzago begiratu eta ikusi. Komunitate osoaren eta Euskal Herri osoaren interes globalari egin jaramon. Manejatu plano zehatza eta orokorra. Oso garbi izan behar da epe motzera beharbada ez, baina epe ertain-luzera perspektiba laburrak kalte handia baino ez dakarrela”. Ia kapazak garen gizarte eragileak, pertsonak eta kooperatibak konfluentziara ekartzeko eta begirada altxatu.
FX PhotoStudio Image
Bagarak badu zerbait barrua mugitzen didana, baina gaur bigarren ekitaldian sentitu ditut tripak. Etxe horretan badakite autoantolaketa zer den eta gaur ere erakutsi dute. Ez da hitz bat, bizi filosofia bat da. Eneko Barberenak egin digu harrera, ondo egon da. Bere liburuaren aurkezpena egin eta ez du bertako testu bat ere irakurri. Prezzirekin egindako aurkezpen elegante bat ekarri du eta polito sartu ditu musikak, bideoak… berririk ez, baina bai ondo sartuak. Koblakariez jardun du, eta beharbada, entzuleoi, baita koblakari izateko grina sortu ere. Ikusi dugu koblakaria ez dela bizi gela txiki, itxi eta ilun batean, leihotik begira. Idazle hau ez dago, behitzat, zain.

‘Arriya’: ikusi eta gozatu

by arantzabal

 

Durangon ikusi nuen filma, “Arriya”-n agertzen
den autobusa baino dezente zaharragoa den aretoan, pantaila handi-handian eta
butaka erosoetan. Azkenengoz “munduaren bira, doan!” ikusten egon nintzen areto
berean. Gehiagotan gozatu beharko genukeen aretoan… Amaieran gustura atera
nintzen, pozik, film polita ikusi izana komentatuz lagunekin. Laurok geunden
ados O’Connor’s-en. Merezi du eta gomendatzekoa da.

Gutxienekoa plaza-harria edo meza-harria; zein
mandoa edo zaldia. Pisua duten elementuak narrazioan eta pisuago zirenak gaur
direnak baino. Berdin errotarria, sentimenduak ere ehotzeko lain izan dena eta
meza-harria baino elementu magikoa filman. Ez dut ulertu “arriya” deitzeko
beharra filmari, hala ere. “Harria” ere ederra zatekeen olerkari bilbotarrak 1962rako
idatzi bezela. Film amaierako kredituak ez ditut topatu webguneko kredituen
atalean. 
eta bazegoen bat euskara jatorraz Iban Garate arduratu dela zioena… Ez dakit
euskararen izenean deitu zaion “Arriya” edo zergatik, auskalo!

Garate aipatu dudanez, esan dezadan kriston
aktorea ikusi dudala pantailan. Demasa. Malagako zinemaldian sariak eman
dizkiete Begoña Maestreri (emakumezko aktore onena), Saioa Larari (jantzirik
onenak), Gaizka Bourgeaudi (Fotofilm Deluxe irudi onena), Gorritiberea
zuzendariari berari Asecan saria eman diote, baina niri, bereziki, Garateren lana gustatu zait. Zaila izan behar da, benetan, erabakiak hartzen ez dituenaren
papera jokatzea. Sinesgarria egindako lana eta pertsonaiarekin identifikatzen
zaila den arren lortu ere egiten duena. Amigo, ez da ez erraza erabakiak
hartzea!

Bingen Mendizabal ere saritu dute Malagan, eta
sarituko dute aurrerago ere. Zelako soinu banda! Historian eta istorioan sartzen
zaituena, filma laguntzen duena eta irudiak begietatik sartzeko gozagarri dena.

Herrigiro eta familiagiro gordinari ihesa
pantailan. Seguruenik gehien espero nuen aterabidea momentu batera helduta,
baina ez horregatik errazena ehotze-lekua ere konponbiderako leku izan zitekeenean.

Atzera aurrerak despistatzeko aukera ere
ematen du, baina uste dut oso markatuak direla eta bigundu egiten duela
kontaketa, lagundu erraztu ez arren. Gustatu zait erloju xaharraren martxa, baita geldi dagoenekoa ere detaileak gozatzeko behar beste
denbora hartzeko abisatuko baligu bezala, akzio zaratatsuetatik ihesi eta
kolorean indarra eginez koadroa osatzeko.

Amodioa ardatz eta gorrotoa lagun, ume-jolasa,
adinduen jokoak, ezinikusiak, mugaldeko garai bateko herri “tipikoa”:
hiru hizkuntza, ehiztariak, erromeriak (oso ona Pottoka), jaiak, herri-kirolak, musa, Guardia
Zibila, eliza…). Herriko turista izateaz haratago filman
barru-barrura sartu eta integratzea merezi duena. 5 eurogatik gauza asko eta
onak.

Telesforo Monzon pastorala Larrainen

by arantzabal


Larraindarrek kantatu zuten atzo:

Monzon jauna, zü bezala,
Larrainen oldartzen gira,
Herri honen düintasuna,
Nihork ez dezan, aztaparka!

Eta azken perediküan:

Eüskaldunek ïken düe
müga bat üsü erdian
Eta noiz ahal dateke
ibilten ber baratzean

Gu ere ber baratzean, etxean moduan sentitu ginen Larrainen. Bueltan, Donostiara. Eta han beste baratz bat, Marta Sanchez kantuan, sekula, 26 urtean, egon ez den hirian.

Ia 4 orduko pastorala Larraineko inguru ikusgarrian. Guztiak ez dira ber baratzak, baina… irailaren 17an Bergaran. Merezi duen herri ekimena.

LETEren kantuek bete zuten Arantzazu

by arantzabal

 

Berrian irakurri berri dut Gorka Erostarberen
artikulua. Pettiri (besteak beste) emandako erretratu handia ikusita gaueko
artistarik borobilenaz zer zioen irakurtzera jo dut amaieraraino-eta… kaka! Ez
zion denborarik eman edizioa itxi aurretik. “Egunkari honen edizio itxi zenean,
Petti eta Erramun Martikorena euren kantuak eskaintzeko zeuden artean ere” dio artikuluaren azpen puntuan.

Polito hasi zen arratsaldea Arantzazun. Missa
Pro Defunctis abestu zuen Iruñeko kamera koralak. Antza, Lourdes Iriondoren
azken agurrean kantatu ziren hauek guztiak. Ni Amaierako Laudate dominum (de
las “vesperae solemnes de confessore”, K. 339) lanarekin geratu naiz. Sopranoak
demaseko lezioa eman zuen gure gozamenerako.

Egiari zor, ekitaldia hasi, hasi zuen Noel
Elorga aurkezleak 19:00etan. Horrelakoetan egin ohi denez, eskerrak eman zizkien
Hamabostaldiari, Arantzazuko Frantziskotarrei eta Mondragon Corparation-i
(guretzako, Mondragon Taldea).

Koralaren 40 minutuak pasata laster hasi da
bigarren kontzertu moduan defini genezakeena. “Ingurumen eder eta gardenean,
basilikak euskal leinu sortzaileei eskaintzen dien lekuan, euskal
espiritualtasunaren kabian”, Elorgaren esanetan. Arantzazu bera ere 69koa dela
gogorarazi digu, “Ez dok 13” denboretakoa hau ere. 

Piel Paul Berzaitz-ek egin ditu lehen lau
kantuak. Niretzako oraindik ere beldurra-edo, errespetua ematen didan “Ni naiz”
kantarekin hasi da. Egokiagoa dirudi kantuak kantaera beltzagoa, marrantatuagoa
duen kantari batendako, baina kantua hain da sakona… “Negarra begian” izan da
gero “Habanera”-ren aurretik “Lore gorrien balada”. Berzaitz-ek Xalbadorren
hitzak dituen kantuarekin izan omen zuen lehen harremana Leterekin.

Antton Valverde urtetan izan da Leteren
ondoko. Lagun. Mikrofonoa eskuan kantatu du “Amodio amore” eta pianoan jarri da
Letek euskarara itzuli eta Valverdek berak musika jarri zion “Itzulera”
kantatzeko. “Hitzez hitz” kantatu ostean etorri da “Jardin bat zuretzat”:
“Amaitu da bidaia…” hil baino lehenxeago idatzia. Ospitalera zioala, gaixo,
Lourdes Iriondo geratu zen muino berean geratu zen Lete eta Elorgak kontatu
zuenez han entzun ei zuen ahots neutral bat bidaia amaitu dela esanez.
Kontakizunak jantziko du, batzurendako, baina kantua bere hutsean da
entzutekoa.

Joxan Artzek errezitaldi bi egin zituen.
Tokatzen ez zitzaionean taularatu eta esan zigun “mutu, gor eta elbarriturik”
utzi dutela Iriondo eta Leteren heriotzak. Heriotza gai hartuta egin zituen
lauzpabost poema eta poesia poesia denean espiritualitatea dela edo izan beharko
lukeela adierazi zigun. Bigarren agerraldia inprobisatua izan zen eta
inprobisatu ere egin zuen bigarren saioan. Niri gustatu zitzaidan, hala ere.

Joxan Goikoetxeak egin zuen bakarkako lana. “Errota
zahar maitea” soinu hutsez. Eta 1.700 lagun jarri gintuen ahopeka laguntzen,
konpasa eramaten. Momentu polita izan zen, jakin baitakigu oso lagun izan
zirela Lete eta bera. Nik batera ezagutu nituen Espaloian egin zuten
errezitaldian. Goxo egon ziren biak afalorduan.

Amaia Zubiria: Noel Elorgak Zubiriaren hainbat meritu nabarmentzeaz gain aurkeztu du esanez “emakumeak defenditzen dituen tertuliakide
moduan, behar ere behar dela defentsa hori…”. Segituan erantzun dio Zubiriak, “ez
luke behar!”. Lau kanta egin ditu: “Zure trixtura” piano hutsez, “Itsasoak urak
handi” arotz familiaren kantua, “Maiteaz galdezka” eta “Nabil”. Aitortu du
edozein kantarik idaztea gura lukeen moduko kantua dela “Nabil”, baina pozik
dela pentsatuz guretzat idatzia dela.

Petti: Azkar, ahots berodun eta indartsu
moduan definitu du aurkezleak nafarra. Euskal kantagintzaren balore seguru
horietakoa dela esan zuen Elorgak. Eta bai, balore segurua da Petti, nahiz eta
ez dakidan zenbateraino den baloratua eta are okerrago zenbatek ez den baloratua. “Altzateko Jaun” kantatuz hasi zuen bere
jarduna Pettik. Behetik kantatuz oso goraino ere heltzeko. Bete egin zuen
Arantzazu Pettiren ahotsak. Nire ondoen Hernanitik etorritako bikotea zegoen,
50 urtetik gorakoak. Galdetu zidaten ia zein den ahots hori duen gizona.
Berakoa dela, hainbat disko dituela, gitarrarekin ere oso ondo moldatzen dela…
Hernaniarrak ez du zalantzarik izan, “ez nuen ezagutzen, baina gaueko onena
izan da Petti hori”. Gaua ere bazen ordurako. “Euskal Herri Nerea” errezitatu
eta kantatu zituen eta “haizea dator ifarraldetik” kantuarekin inor ez zuen
utzi jarrita. Txalo zaparrada handiak jaso zituen beste batzuetan baino
lotsatuago ikusi genuen Pettik. Lau kantu zituen egiteko, baina hiru eginda
erretiratu zen taulatik. Karlos Gimenezek ere burutu zuen bakarkako lana. Inork gutxik
jartzen du zalantzan pianoarekin duen abilezia eta abilidade hori sentimenduz lagunduta eman zuen Arantzazun.

Erramun Martirikorenaren txanda horrenbestez.
Instrumentazioari lotzeko eginahalak eginda osatu zituen bi kantu, “San Martin
azken Larrosa” eta “Nafarroa Arragoa”. “Kontrapas” utzi dute gero denok batera
kantatzeko. Berriz bueltatu zen Petti “Lore bat zauri bat” egitera, erritmo
bluseroan eta gitarra elektrikoari kaña emanda lagundu zion Xanet Arotzenak.
Laugarren kantuan ere ezin hobeto Petti. Egia da gaueko izarra izan zela Petti. Ni emozionatu egin nintzen. 

Amaierara heldu zen kontzertua eta bazen ordua ere. 22:30ak jota eta pare bat kanta geratzen ziren… “Errotar zahar maitea”
ziren egitekoak, baina “kontrapas” kantatu genuen denok zutik. Gero “Xalbadorren
Heriotzean” entzunegia nire gusturako.

Hiru ordu eta berrogeita bost minutuko
kontzertua. Guk korutik ikusi dugu eta soinu eta argi neurtuekin. Ondo. Merezi
zuen. ETB-k eman behar omen du kontzertua abuztuaren 18an 21:00etan. Nik ez
nuen muntaia handirik ikusi kontzertua egoki grabatzeko. Irteeran erregaloa: Argiako lagunek Leteren elkarrizketa bat eta Argia astekariaren zenbakia. Elorgak “oroz gainetik eskerrak Argia astekariari” . Nik halatsu.

Agustin tabernaria gustatu zait

by arantzabal

“Etxeko hautsa” liburutik:

Agustin bizkarra emanda zegoen ni sartu naizenean, baina ez dakit nola, nire presentziaz jabetu da, eskua jaso baitit ia begiratu ere egin gabe. Tabernari onenen sena du. Inor atetik sartzen ikusi ahala, lagunak usaitu egiten du bezero berriak solas pixka bat nahi duen edo bakardadea. Sentimental hutsa da, Casablancako Rick tabernaria bezala. Konbentzituta dago bukatzen ari dela garai bateko tabernarien kasta: ardoa zerbitzatzeaz gainera, bezeroen konfesore, aholkulari eta adar-jotzaile direnen leinu zaharra. Agustinena. Esaten du asko aldatzen ari dela tabernaren negozioa ere. Sasoi batean, zerbitzatzen zituzten ardoak apalak izango zirela, halakoak zirela garaiak ere, baina ez zutela inor engainatzen. Oroz gain, tratu humanoa zela taberna batek eskaintzen duena, berdinetik berdinerakoa, eta edariak ez zirela tratu horren parte bat bestetik.

—————-

Zenbat pasarte on. Gustatu zait liburua. Gomendatzekoa edozeini, euskarari txirbilak ateratze dizkion horietakoa eta ez euskarari bakarrik: idazleak bere zilborra ispiluaren aurrean jartzen duela dioenekoa, edo idaztea distantzia hartzea dela, edo kazetariek beti alibi bera erabiltzen dutela, edo gorputza bizirik eta sano eta burua pentsatzeko aukerarik gabe definitzen duenekoa, heriotza, zoriona, Katxasen deskribapena, auto barruko izerdi-hotza, misterioa, pertsonaiaren barne-mundua, aita-seme erlazioa… eta galderak eta galderak.

Liburuaren prentsa-ebakinak-eta aurkituko dituzu lotura honetan. Baita erosteko modua ere paperean zein digitalean.

Ohorezko gonbidatua Espaloian: Marcelino Usabiaga

by arantzabal

Liburu aurkezpena izan dugu astean Elgetako Espaloia Kafe Antzokian. Beti ez dira aurkezten liburuak gure herrian eta gustuko dut ekitaldiotan parte hartzea. Ez nekien ezer ez Aitor Azurkiz ezta “Maizales bajo la lluvia” liburuaz ere. Are gutxiago ohorezko gonbidatu izan zen Marcelino Usabiaga jaunaz. Zelako bizitza militantea egin duen eta jarraitzen duen egiten 95 urteko irundarrak. Argi du egia erdiak kontatu direla eta momentua dela egi osok kontatzekoa. Kontaketa egiten 95 urterekin, oraindik ere militatzen… Burua argi eta zuzen berba egin zuen batu ginen berrogehi bat lagunen aurrean. Faxisten altxamendua gertatu zenean hartu zuen lehen fusila Irunen eta ordutik egin dituenen zerrendak ez du amaierarik.

Komisario politikoa, bateria antiaeroko jefea, multikopista, 15 urtean miniaturan idatzi eta ezkutuko mezularia preso izanagatik, Euskadiko Kultur Komunistako kidea, 34an lehen aldiz atxilogua Bidasoan mugalari lanetan jarduteagatik, Juan Jose Mansorekin atxilotua eta torturatua, hanka baten tiroz zauritua, Roman Cardellosen alistatua beste 250 euskaldunekin batera, gudaldietan Madrilen, Albazetera joana hegazkin gidari etsamina egitera, Bartzelonan gerran, Kalamua defendatzen Cristobalen esanetara, Juventud Socialista Unificada-n lanean jardundakoa Medrano eta Cuesta hil eta bederatzi egunera, tebeo bat egiteko ardura eman zioten, Paco Buenorekin Cerveran, Gran Solen, Geronan material antiaereoa kudeatzen, Valentzian hartu zuten preso ogi ilaretan ogia lapurtzen ziharduen bitartean goseak jota, hiltzera kondenatutakoen ziegan ere egon zen hilabete baino gehiagoan “saca”-k egiten zituzten egun haietan, Arroara pasatu zuten gero 30 urteko kondena batekin…

Eta beti militante. Baita preso zegoen artan ere. Abadeak gurutze bati mun egiteko eskatu zion Arroan preso zela. Etxe normal bat zen, barroteak jarrita leihoetan eta 125 presorendako lekua. “si os sabais de la justicia de Dios no os salbareis de la justicia de Franco” zioten abadeekin ere gerran… Mun egitera behar zutenean ezetza eman, jaiki eta kalera atera zen bere atzetik 125 presoak ere joan zirelarik.
photo
Gogoz geratu naiz gazteleraz dagoen “Maizales bajo la lluvia” liburua irakurtzeko. Alberdaniak atera du eta Elgetara liburu gutxi ekarri zituzten antza. Hiru-lau lagun geratu ginen erosteko gogoz. Orain Zabaltzenek banatutako liburu dendaren batera joan eta erosi beharko dut ohorezko gonbidatuaren sinadurarik barik. Beste 11 gudari eta milizianori egindako elkarrizketak daude liburuan, memoria bizia. “Gazteago garenok ezagutu beharko genuke horrelako pertsona bat” dio Aitor Azurki idazleak eta liburu honetan 11 ezagutzeko aukera dago. Oporretarako irakurketen zerrendara.

Rikardo Arregi sari nagusia Goienarendako

by arantzabal

Alazne Aiestaran, Allande Boutin, Odile Kruzeta, Joxe Rojas eta Arantxa Urretabizkaiari eskerrak ematea gutxi da. Besarkada handi bat. Ez dakizue ondo zelako gasolina izan den guretzako sari hau jasotzea. Talde-lana da saritu duzuena eta kazetaritza egiteko modu bat. Badakigu jakin, merezi duten jende askoren artean hautatu duzuela Goiena eta guretzako ohore bat da. Goiena egiten dugun guztion partetik eskerrik asko. Eskerrik asko baita ere Codesyntax enpresari hornitzaile huts baino gehiago izateagatik.

Ekitaldia txukun asko gidatu zuen Kike Amunarrizek. Behar denean barrea atereaz, behar denean serio eta zuzen… Bikote ona epaimahaiko idazkari Patxi Baztarrikarekin. Bilduko alkate Ane Carrere ezagutzeko aukera ere izan nuen eta bere berbaldian hedabide euskaldunen garrantzia argi eta garbi adierazi zuen.

Ekitaldiaren eskema gustatu zitzaidan. Baita Antton Valberderen lana ere. Eta Xabier Lete gogoratzeko baliatzea ekitaldia: oso polita eta emozionantea. Hurrengo urtean seguru wifia ere izango dela Basteroko gune horretan. Guk zuzenean tuiteatu genuen, baina ez zen erraza izan. Eta hurrengo urtean han zeuden erdiek tuiteatuko dute? hori zailagoa, baina zergatik ez?

Hauxe goiena.net-en saria aurkezteko erabili zuten bideoa. Andoaingo Udalak CC BY-SA lizentziapean jarri duenez, hemen itsasten dut:

Perla askotxo entzun genituen eta epaimahaikoek esanak izanda ba barretxo batekin hartzen ditugu, pozik. Haiek esandakoa asko-gutxi jaso dute hainbat hedabidek eta hauexek adibide batzuk:

  • Gara: titularrera ekarri du sari nagusia Goienarendako izan dela eta hauxe aipatu: Euskarazko kazetaritza saritzen duen lehiaketa honetan, Goiena Komunikazio Taldeak jaso du sari nagusia, “pauso bat aurretik beti joateagatik”.
  • Deia: Titularra hauxe: “El portal de internet `goien.net´ (sic) premio rikardo Arregi de periodismo” . El portal vasco de noticias en Internet ‘Goiena.net’ ha recibido hoy el
    principal galardón de la 23 edición del premio Rikardo Arregi, que
    persigue impulsar el periodismo en euskera y que éste alcance “la
    excelencia y la innovación continua”.
  • Diario Vasco egunkariko titularrean: `Goiena taldearen berrikuntzarako grinak irabazi du sari nagusia`. Eta testuan: Iraganari omen egitearekin batera, euskarazko hedabideak etorkizunera
    begira egiten ari diren ahalegina saritu dute batik bat atzo Andoainen
    banatu ziren XXIII. Rikardo Arregi kazetaritza sariek, sari nagusia
    «beti pauso bat aurretik» doan Debagoieneko Goiena Komunikazio Taldeari
    esleituz.
  • Sustatu: Goienari eman diote Rikardo Arregi kazetaritza saria. Gaur, zapatua, banatu dituzte Andoainen kazetaritzako XXIII. Rikardo Arregi Sariak. Goienak eskuratu du sari nagusia, “pauso bat aurretik beti joateagatik”.

Adibide batzuk baino ez aurreko hauek. Gehituko ditut erantzunetan goiena.net bera eta Goiena paperean agertutakoa ere gure saria eta gainontzeko guztien gainean. Sari hau, hala ere, konpartitu gura dugu gure irakurleekin, blog komunitateko blogari guztiekin, Debagoieneko udalekin zein laguntzen duten erakundeekin… iritzi emaileekin, goiena.net komunitate bizi egiten duten guztiekin azken batean. Hau horrela izanda, zelan banatu saria… ba lizentzia aldaketa eginda. Egin dugu dagoeneko. 

Creative Commons aitortu-partekatu

Islandiarra da teknologikoki
ondoen prestatua dagoen hizkuntza, euskara bera baino txikiagoa eta,
akaso,
bihurriagoa. Tamainak ez du ezer erabakitzen hala ere, eraginkorrak
egiten du aurrera eta euskarak egingo du. Aukeraz
betetako bidea ireki zaigu sarean, eta gure apustua ahalik eta euskaldun
gehienon estrategia izan beharko lukeenari dago lotua: euskaraz
sortzeari eta hedatzeari. Horregatik, besteak beste, goiena.net-en barren-barrenean irakurri zenezaketen lizentzia: Creative Commons Aitortu-Partekatu

Lizentzia hau jarri dugu euskara gura dugulako agerikoago egin, gure edukiak Erabilpen Kultural Librerako Baimendu.
Horretan ere lagundu digu Rikardo Arregi sariak eta eskerrik asko
Goienari egin diozuen aitorpenagatik. Saria zurea ere bada eta zurekin partekatu gura dugu. Eskerrik asko euskaldunon komunitate guztiari.

Aitorpena Rikardo Arregiren sariketatik etorri da, baina blog honetan bertantxe ere ikusiko duzue albo-zutabean kanpaina batekin dihardugula euskara hutsezko hedabideok: “duten garrantziaz jabetzeko faltan izan arte itxoiten dugu maiz“. Hitzen batzuk egin zituen Blanca Urgell Kultura sailburuak mikro aurrean… ia orain zertan gauzatzen diren berbok.