Memoriak atsedena behar du, nireak bederen, dekantazioz funtzionatzen baitu. Ontzi barreneko cola-cao arrastoak arakatuz ikusten dut iragana, iragarri etorkizuna esan nahi nuen, ezezagunerantz goazen honetan. Flannery eta astokiloak, JC Perez eta Bernardo Atxagaren arteko elkarlanaz oroitu naiz. Egineko bideoak zirenean euskal munduaren ate.<\/p>\n\n\n\n
Astoz asto, Moguerrekoa da Musakolakoaren ostean munduko astorik ezagunenetakoa. Juan Ramon Jimenez poeta, idazle eta saridunak ezagun marrazturiko animalia maitagarria. Nola ahaztu hasierako Platero es peque\u00f1o, peludo, suave; tan blando por fuera, que se dir\u00eda todo de algod\u00f3n, que no lleva huesos. S\u00f3lo los espejos de azabache de sus ojos son duros cual dos escarabajos de cristal negro<\/em>. Neurotikotzat jo zuen Rub\u00e9n Dar\u00edok, 1901ean, Jimenez. Aitaren heriotzak kolpatu zuen eta Bilbao bankuak ondasunak kendu. Malenkonia, sentimendu lausoak, musika, koloreak, ameskeria omen bere lehen etaparen adierazgarri. Egonaldi luzeak osasun-etxeetan, depresioa.<\/p>\n\n\n\n Margolari bokazio goiztiarra izan omen zuen, Anaya argitaletxeko Platero y Yo obraren edizioko, 2014, sarreran ageri denez gero. Ez da hau niretzat xehetasun txikia hau, ondorengo paragrafoan bistakoa denez gero: La noche cae, brumosa ya y morada. Vagas claridades malvas y verdes perduran tras la torre de la iglesia. El camino sube, lleno de sombras, de campanillas, de fragancias de yerba, de canciones, de cansancio y de anhelo. De pronto, un hombre oscuro, con una gorra y un pincho, roja un instante la cara fea por la luz del cigarro, baja a nosotros de una casucha miserable, perdida entre sacas de carb\u00f3n. Platero se amedrenta.<\/em><\/p>\n\n\n\n -\u00bfBa argo?<\/em><\/p>\n\n\n\n -Vea usted… Mariposas blancas…<\/em><\/p>\n\n\n\n El hombre quiere clavar su pincho de hierro en el seroncillo, y no lo evito. Abro la alforja y \u00e9l no ve nada. Y el alimento ideal pasa, libre y c\u00e1ndido, sin pagar su tributo a los Consumos…<\/em><\/p>\n\n\n\n Entziklopedia libreak dio Machadok ez bezala, honek paseatu egiten baitzuen, Jimenezek bere egonaldi itxietan eraiki zituela bere obratako asko irudimen ardagaiz. Alegre Heitzmannen arabera, El Pa\u00edseko artikulu honetan<\/a>, El ladr\u00f3n de agua olerkia kubo bati buruzkoa da, Hermenegildon Lanzen etxean izaniko afari batean Jimenezek hainbat aldiz eskatu baitzuen kuboa uretara jaurtitzea hotsaren gozamenarako. <\/p>\n\n\n\n Convencido cada noche por la antigua medialuna granad\u00ed de que es un ladr\u00f3n, el ladr\u00f3n de agua retumba, cae, zumba, se yergue… <\/em><\/p>\n\n\n\n Orain, gu angioan sartuta gauden honetan, irudimena uzkurtu edo askatzea norbere hautua ez ote den…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ilargia. Bidea. Flannery. Memoriak atsedena behar du, nireak bederen, dekantazioz funtzionatzen baitu. Ontzi barreneko cola-cao arrastoak arakatuz ikusten dut iragana, iragarri etorkizuna esan nahi nuen, ezezagunerantz goazen honetan. Flannery eta astokiloak, JC Perez eta Bernardo Atxagaren arteko elkarlanaz oroitu naiz. … Jarraitu irakurtzen