Jostaria da Mia Coutoren Cronicando,<\/strong> Txalaparta 1996, liburua. Sintaxia aldatzen du, hitzak asmatu, kontzaptuak txikletu… Zaila zait imajinatzen Bego Montorio itzultzaileak hartu zuen lan eskerga.<\/p>\n\n\n\n Coutok, kazetari mozambikearrak, iazko Sant Jordi egunaren pregoilari izatearen harira eginiko elkarrizketa batean dio berak ez duela hizkuntzarekin jolasten, ingurukoa birsortu besterik ez duela egiten. Hogeita bost hizkuntza dauden herrialde batean, portugesa denek ez dutenean menperatzen eta berau hitz egiten duten askok era nahasian, belarri erneen kontua dela bere idazkera. Elkarrizketa berean irakurri diot gurasoak iheslari zirenez, Salazarren diktaduratik ihesi iritsi ziren Mozambikera, ez zutela aurreiritzi kolonialik eta lasai utzi ziotela haur zelarik beltzekin jolasten. Hala ikasi omen zituen hauen istorioak eta ikasi ahozkotasunari, elkarri kontatzeari, ematen dioten garrantzia.<\/p>\n\n\n\n Gerra, ezkertiarra izatea, gosea, natura, mina, edertasuna, kolonialismoa, deskolonizazioaren argi-ilunak…. kontatzen ditu niri Galeano biziki gogoratu didan estiloz, akaso jatorrizko herrien iturritik edaten dutelako biek. Bereziki gomendagarria Viriato tabernako futbolinaren pasartea, niri gehien gustatu zaidana.<\/p>\n\n\n\n Kronika hauen lagin txiki bat, “Porquer\u00eda” izenekoaren sarrera: \u00bfOrolando Mapanga no ten\u00eda d\u00f3nde caer vivo? Es la impura verdad. Con \u00e9l se acaba sabiendo que no existe pobreza de esp\u00edritu. Lo que hay es miseria sin esp\u00edritu. El caso es univers\u00e1til y merece algunas l\u00edneas. Pues lo que importa no es el acontecimiento, sino la gente que est\u00e1 en el no-aconteccer de la vida.<\/em><\/p>\n\n\n\n Orolando viv\u00eda en el basurero, all\u00ed dentro, la pirmera transversal, a la derecha. Con buenas vistas al mar, exactamente en la vertiente de un mont\u00f3n de desperdicios. Recogiendo buena brisas a pesar de los p\u00e9simos olores.<\/em><\/p>\n\n\n\n All\u00ed despachaba \u00e9l sus negocios. Al final de la tarde, sal\u00eda a buscar restos de comida, grasillas, simples putrefacciones. Rascaba el fondo de las latas, auscultaba el vientre de las bolsas. Leyendo su sonrisa constante se dir\u00eda que la felicidad es algo que puede encontrarse incluso en la inmundicia. Y bien que defend\u00eda Orolando las ventajas del lugar:<\/em><\/p>\n\n\n\n -Aqu\u00ed no llega ning\u00fan bandido.<\/em><\/p>\n\n\n\n Kronika motz eta biziak dira. Pena nik jarraian larregi irakurri nahi izan dudala eta bukaerarako luze egin zait. Blog honek atsedena behar duen seinale, datorren astean izangu duzue bere berri. Gozatu eguraldi eta irtenaldiak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Couto. Mozambike. Afrika. Jostaria da Mia Coutoren Cronicando, Txalaparta 1996, liburua. Sintaxia aldatzen du, hitzak asmatu, kontzaptuak txikletu… Zaila zait imajinatzen Bego Montorio itzultzaileak hartu zuen lan eskerga. Coutok, kazetari mozambikearrak, iazko Sant Jordi egunaren pregoilari izatearen harira eginiko elkarrizketa … Jarraitu irakurtzen