{"id":936,"date":"2025-02-25T06:22:13","date_gmt":"2025-02-25T05:22:13","guid":{"rendered":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/?p=936"},"modified":"2025-02-25T06:22:15","modified_gmt":"2025-02-25T05:22:15","slug":"han-da-luzia-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/2025\/02\/25\/han-da-luzia-ii\/","title":{"rendered":"Han da Luzia (II)"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Manuela<\/strong> Jaen hiriaren inguruan dagoen herri batean jaio zen, eta txikitan emigratu zen Gipuzkoara, Gerra Zibiletik ihesean. Orain dela urte batzuk ezagutu ginen Arrasaten, eta esan dezaket iltzatuta gelditu zaidan paziente haietako bat izan dela. Prozesua bereziki ondo garatu eta amaitu zen, beti gertatzen ez dena, zoritxarrez.<\/p>\n\n\n\n

Kausalitatez, Manuelaren alaba bat ospitalean topatu nuen pasa den astean, eta berriro berataz gogoratu ginen. Noiz eta Jaen aldera abiatu behar nintzen bezperetan. Izan ere, Andaluziarekin azken hilabeteetan hartu eta emana ez zen bukatu 2024ko urrian<\/a>. Izan ere, azaroan RedPal<\/strong> ekimenaren bidez parte hartu ahal izan nuen saio kliniko birtual batean, “Procesos de morir y duelo a trav\u00e9s de una trilog\u00eda documental”<\/a><\/em>, asko disfrutatu nuena eta linkaren bidez ikus-entzun dezakezuena (mila esker, Mar\u00eda Escudero<\/strong>!).<\/p>\n\n\n\n

Urtarrilean, bestela, Joan Carles March<\/strong>-ek Granada Digital telebistan daukan “Salud a todo Twitch”<\/em> programan “Duelo y cuidados paliativos desde la perspectiva del cine”<\/a><\/em> izeneko saioa partekatu nuen Julio G\u00f3mez<\/strong> eta Montse Esquerda<\/strong> handiekin. Eta aprobetxatuko dut bloga hirurei eskertzeko, zinezko ohore handia izan zelako niretzat hor egotea, 8.000ko horretan.<\/p>\n\n\n\n

Eta orain, otsailean, azken bidaia egin dut haruntza. Arrazoi nagusia MHHHen emanaldia izan da (ikus goiko kartela), \u00dabeda<\/a> hirian aurreko astebukaeran egindakoa. Minbiziaren aurkako elkarteari<\/a> esker izan da ekimena (Sergio<\/strong> eta Roc\u00edo<\/strong>), Ubedako zainketa aringarrietako taldea<\/a> anfitrioi lanetan (Soledad<\/strong>, Blanca<\/strong> eta Cristina<\/strong>). Emanaldi polita. <\/p>\n\n\n\n

Hirian bisita patxadaz egin ahal izan nuen eurekin, euria lagun, eta hainbat txokoren artean, San Lorenzo eliza izandakoarena<\/a> aipatu nahiko nuke, harrigarria eta interesgarria, Santiagoko ospitalea, Santa Maria, Uraren sinagoga eta El Salvador-ekin batera. Bibliografia onarekin itzuli naiz gainera, irakurtzeko liburu pare batekin. <\/p>\n\n\n\n

Eta begira gelditu zaidan mendilerro oso bat<\/a>, nik berari eta berak niri. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Manuela Jaen hiriaren inguruan dagoen herri batean jaio zen, eta txikitan emigratu zen Gipuzkoara, Gerra Zibiletik ihesean. Orain dela urte batzuk ezagutu ginen Arrasaten, eta esan dezaket iltzatuta gelditu zaidan paziente haietako bat izan dela. Prozesua bereziki ondo garatu eta amaitu zen, beti gertatzen ez dena, zoritxarrez. Kausalitatez, Manuelaren alaba bat ospitalean topatu nuen pasa<\/p>\n