{"id":823,"date":"2024-09-26T19:59:07","date_gmt":"2024-09-26T18:59:07","guid":{"rendered":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/?p=823"},"modified":"2024-10-02T17:04:48","modified_gmt":"2024-10-02T16:04:48","slug":"distirak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/2024\/09\/26\/distirak\/","title":{"rendered":"Distirak"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Palais du Film. Li\u00e8ge. <\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Bizitzaren amaiera Zinemak behin eta berriz erabiltzen duen gai potoloa da, hainbat ikuspuntutatik begiratu daitekeena. Bizitzak azken fase horretan hauskortasuna ekarri ohi du, aldakortasuna, gora-beherak (beherantz gehiago gorantz baino). Eta hor, tartean, distirak.<\/p>\n\n\n\n

Horixe da, besteak beste, “Los destellos”<\/em><\/a> filmean islatzen dena. Gizon baten gainbeheran tarteka antzematen diren dirdirak, bristadak, konexioak. Eta nola berreskuratu daitekeen hori, definitzen hain zaila den hori, apurtutako bikote edo familia batean. Deitu gutxienezko errespetua, errukia edo maitasuna. Deitu zaintzearen artea<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

Lehengo egunean ikus-entzun genuen Donostian Pilar Palomero<\/strong>k zuzendutako pelikula, Patricia L\u00f3pez Arnaiz<\/strong>-ek eta Antonio de la Torre<\/strong>-k protagonizatuta eta Eider Rodriguez<\/strong>en ipuin batek inspiratutakoa. Lanean sarritan topatzen dugun egoera jasotzen du: Banandutako bikote baten kidea larriki gaixotzen denean, normalean gizona, normalean emakumea amaitzen da zainketetan parte hartzen. Gehitu ekuazioan alaba eta txakurra. Zalantzarik ez izan, aukera edukiz gero joan ikustera. <\/p>\n\n\n\n

Bestela, emankorra izaten ari da aurtengo Zinemaldia<\/a> bizitza eta heriotza jorratzen dituzten pelikulekin: Atzo Costa-Gavros<\/strong> greziar-frantziarrak (91 urte bete ditu!) aurkeztu zuen “Le dernier souffle”<\/a><\/em>, azken arnasari buruzko elkarrizketa filosofikoa mediku eta idazle baten artean. Itxura oso ederrekoa. <\/p>\n\n\n\n

Eta gaur, azkenik, Pedro Almod\u00f3var<\/strong> espainiarrak “La habitaci\u00f3n de al lado”<\/a><\/em> ekarri du Donostiara. Zerrendan apuntatzeko beste harribitxi distiratsu bat. Gero eta luzeagoa den zerrenda hori<\/a>…<\/p>\n\n\n\n

Gora zinema!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bizitzaren amaiera Zinemak behin eta berriz erabiltzen duen gai potoloa da, hainbat ikuspuntutatik begiratu daitekeena. Bizitzak azken fase horretan hauskortasuna ekarri ohi du, aldakortasuna, gora-beherak (beherantz gehiago gorantz baino). Eta hor, tartean, distirak. Horixe da, besteak beste, “Los destellos” filmean islatzen dena. Gizon baten gainbeheran tarteka antzematen diren dirdirak, bristadak, konexioak. Eta nola berreskuratu daitekeen<\/p>\n