{"id":1457,"date":"2026-08-26T15:47:01","date_gmt":"2026-08-26T14:47:01","guid":{"rendered":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/?p=1457"},"modified":"2026-08-26T15:47:03","modified_gmt":"2026-08-26T14:47:03","slug":"ondarea-ederto-lagata","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/osatzetik-arintzera\/2026\/08\/26\/ondarea-ederto-lagata\/","title":{"rendered":"Ondarea ederto lagata"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
[Argazkia: Irutxuloko Hitza \/ J.P. San Sebastian]<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tiago Pitthan<\/a> brasildarra ezaguna egin da uda honetan haren hileta ekitaldia edo beilaldia antolatu zuelako, bertan bera ere presente egon zelarik, bizirik. Agur festa bat, hil baino aste batzuk lehenago. “Bizitza ona izan nuen eta hori da dena. Irabazi nuen”<\/em>, haren hitzetan. Bizialdi betearen sentsazioarekin hiltzea, asebeteta, zer gehiago eskatu dezakegu? <\/p>\n\n\n\n

Oso galdera espiritualak eta existentzialak dira. Zein ondare utzi nahi dugu atzean, senideentzat, lagunentzat, are gehiago gizartearentzat? Tiago gogoratua izango da egindako festa bitxi harengatik. Dolly Parton<\/a>-ek country musikan utzitako arrastoa nabarmena da, eta AEBetan lortu du inor gutxik lortu dezakeena gaur egun, alde batekoek eta bestekoek bere ibilbidea goraipatzea, enperadore laranjaren aldekoek zein aurkakoek. Bonnie Tyler<\/a> abeslari galestarra, Glen Hansard<\/a> musikari irlandarra, Franco Baresi<\/a> futbolari italiarra eta Oihane Mateos<\/a> euskal kazetaria, besteak beste, hil dira uda honetan ere, eta bakoitzak bere arlotik eta bere esparru geografikoan (zabalagoa ala mugatuagoa) aztarna utzi dute mundu honetan.<\/p>\n\n\n\n

Sabino Ormazabal<\/a> (argazkian) ez nuen aurrez aurre ezagutzeko aukerarik izan, baina bere ekarpen utzi zuen nire biografian, modu oso diskretuan utzi ere: izan ere, “S(u\/a)minetik bakera” obra eszenikoa Donostian aurkeztu genuenean, Izaskun Andonegi<\/strong>ren eta Bidegin<\/a> elkartearen eskutik, Sabino bertan egon zen. Bakegintzaren esparruan jo eta ke ibilita, interesgarria iruditu omen zitzaion gure proposamena, eta atzetik beste aurkezpen batzuk etorri ziren Buruntzaldean, “Baketik”<\/a> elkartearen bidez, baina Sabinori esker. (Susmatzen dut orain, denbora pasatu delarik, Txema Ormazabal <\/strong>anaia ere oso urruti ez zela egongo…). <\/p>\n\n\n\n

Sabino ezagutu gabe ere, desobedientzia zibilean egindako lana ezagutu nuen orain dela 30 urte, Joxemi Zumalabe fundazioaren<\/a> hainbat kide atxilotu zutenean, “dena ETA da” lelopean hainbat bidegabekeria egitea hain ohikoa zenean. Sabino ere kartzelan eduki zuten bidegabeki hainbat hilabetez, terrorismoaren kontrako borrokak utzitako biktima ere izan zen, “albo-ondorio” tamalgarri horietako bat. Askatasuna modu arbitrario horretan kendu zioten.<\/p>\n\n\n\n

Orain dela egun batzuk hil da Sabino, eta deigarria izan da nola lubaki guztietako jendeak goraipatu duen haren ekarpena bakeari eta elkarbizitzari (giza eskubideei, ekologiari, literaturari, dokumentalgintzari, musikari…). Txalogarria arrasto adeitsu hau laga izana gure Herri txiki eta handi honetan. <\/p>\n\n\n\n

Geugan bego eta mila esker aunitz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tiago Pitthan brasildarra ezaguna egin da uda honetan haren hileta ekitaldia edo beilaldia antolatu zuelako, bertan bera ere presente egon zelarik, bizirik. Agur festa bat, hil baino aste batzuk lehenago. “Bizitza ona izan nuen eta hori da dena. Irabazi nuen”, haren hitzetan. Bizialdi betearen sentsazioarekin hiltzea, asebeteta, zer gehiago eskatu dezakegu? Oso galdera espiritualak eta<\/p>\n