{"id":326,"date":"2013-02-18T16:30:47","date_gmt":"2013-02-18T15:30:47","guid":{"rendered":"http:\/\/blogak.goiena.eus\/marijo\/?p=326"},"modified":"2015-01-27T19:54:16","modified_gmt":"2015-01-27T18:54:16","slug":"argentinako-zine-dokumentala-ezagutzeko-pista-batzuk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.goiena.eus\/marijo\/2013\/02\/18\/argentinako-zine-dokumentala-ezagutzeko-pista-batzuk\/","title":{"rendered":"Argentinako zine dokumentala ezagutzeko pista batzuk"},"content":{"rendered":"

Argentinako zine dokumentalari buruzko materclasse<\/a>an izan nintzen joan zen astean, EHUko Kazetaritza Zientzien auditoriumean. Mar de Platako Nazioarteko Zine Jaialdiko programatzailea, Cecilia Barrionuevo<\/a> izan zen irakaslea. Nire ezjakintasuna erabatekoa zen hitzaldira joatea erabaki nuenean, eta aitortu behar dut zer ikusi asko eta oso interesgarria dagoela hor zehar. Fikzioa eta errealitatearen mugan eta harago doazen dokumentalen adibideak jarri zizkizgun Barrionuevok. Oso interesgarria izan zen master-eskola eta horren laburpentxoa ekarri dut hona; baita aipatu zizkigun izenburuetako batzuk ere.<\/p>\n

\"kartela-argentina-zinea\"<\/a><\/p>\n

90eko hamarkadan Argentinan zinea egiteko modua eta zine gaiak aldatu zirela esanez hasi zuen bere interbentzioa Barrionuevok. Izan ere, ordurarte \u201cdiktadurako ohiturekin lotuegia zegoan Argentinan egiten zen zine oro\u201d. Hala, dirudienez, sasoi horretan sortu zen \u201czuzendari berrien kumaldi berria\u201d. Aitzakia horrekin ekin zion ikerketari Barrionuevok, baina gaur egun duda egiten duela aitortu zigun \u201ckumaldi ala nahaste-borraste\u201d den zuzendari berrien uholdea. Zergatik? Hara, ordurarte bazeudelako zinegileak taldekatzeko ezaugarri amankomunak, baina harrezkero produkzio-erredakzio-tematika-poetika oso ezberdina lantzen hasi zirenez, zailagoa delako taldekatzea. Hala bada, \u201cCamada o desmadre. Una visi\u00f3n sobre el otro<\/i> cine argentino\u201d izenburua jarri zion mintzaldari.<\/p>\n

60-70eko hamarkadaetan kokatzen du zine berriaren egonkortzea; orduan hasi ziren dokumentalak egiten kontatu zigunez, \u201cmerkeagoa\u201d zelako eta sasoi hartan sortu zelako baita ere latinoamerikako zine berria ere.<\/p>\n

Bere ustez, 90 hamarkadako zinegileek \u201ctienen urgencia de realidad\u201d. Gazteleraz jaso dut esamoldea ederra iruditu zitzaidalako. \u201cNire mundua eta islatu nahi dudana, bai fikzioan eta dokumentaletan, errealitatea dela\u201d, adierazteko erabili zuen esamoldea Barrionuevok.<\/p>\n

Gara historiko horretan kokatu zituen Barrionuevok eraldaketa hori gauzatzen lagundu zuten beste gertaera ezinbesteko batzuk: zine eskolen sorrera, teknologia berria, zineari buruzko magazine espezialduen argitaratzea (zinegile berria arreta egiten zietenak), INCAAren (Argentinako Zine Institutua) diru-laguntzak sortzaile berriei, nazioarteko diru-laguntzez baliatzeko aukera eta zine jaialdien zabalkundea. Baieztatu zuenez, horrekin guztiarekin sareak ehuntzen joan ziren \u201cautore-zinea garatzeko ezinbesteko direnak\u201d.<\/p>\n

2000. urtetik aurrera diskurtso berriak eraikitzen hasi ziren zinegileak Argentinan. \u201cPertsonaien ekintzak aldatu egingo dira eta diskurtsoak Buenos Aires gainditzera heltzen dira\u201d. Leloa zera zen: \u201czinea egin behar da, ahal den moduan eta erakutsi egin behar, ahal den moduan\u201d. Horixe izan zen Raul Perrone<\/a> zuzendariaren maxima \u201cgener\u00e1s un hecho art\u00edstico con una camarita, y romp\u00e9s mitos y prejuicios\u201d.<\/p>\n

Egiteko modu horren adibide modura:<\/p>\n